Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Για όσους δεν βρίσκονται αυτή την ώρα στο χωριό... μια φωτογραφία που αποδεικνύει ότι ο κόσμος μας είναι απλά υπέροχος! 
Φιλική συμμετοχή: Οκτώβριος.

φωτ. Μάνθος Πρελορέντζος

Ψηφίστε

Αγαπητοί φίλοι και συμπαίκτες,

Ενόψει της συνάντησης της 20ής Οκτωβρίου προτείνουμε να παίξουμε ένα παιχνίδι! Σκαρώνουμε για πρώτη φορά τα Νόμπελ του Παλέρμο (χε χε χε). Μετά την εισαγωγή θα βρείτε ένα ερωτηματολόγιο, στο οποίο καλείστε να ψηφίσετε τρία άτομα σε κάθε κατηγορία. Το πρώτο άτομο θα λάβει 5 βαθμούς, το δεύτερο 3 και το τελευταίο 1

Οι ψήφοι σας να αποσταλούν σε προσωπικό μήνυμα στον Παύλο ή στον Νίκο με όποιον τρόπο σας διευκολύνει (mail, viber, messenger). 

Δικαίωμα ψήφου έχουν ΟΛΟΙ όσοι έχουν παίξει Παλέρμο Volax Edition έστω και μια φορά, οπότε προωθείστε το ερωτηματολόγιο κατάλληλα. 

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν την μεγάλη ημέρα, στις 20 Οκτωβρίου. Σας ευχαριστούμε και περιμένουμε με ανυπομονησία τις ψήφους σας. συνέχεια...

Η παραδοσιακή πτυχή της εορτής

8 Σεπτεμβρίου 2019, ημέρα Κυριακή το χωριό μας γιορτάζει!!!

Η μικρή μας εκκλησία στολισμένη τα γιορτινά της υποδέχεται τον κόσμο που ήρθε να τιμήσει το Γενέθλιο της Παναγίας.

Η καμπάνα ηχεί και η Θεία Λειτουργία τελείται με κάθε επισημότητα.

Μετά το τέλος της λειτουργίας όλο το εκκλησίασμα περνάει για ένα μικρό κέρασμα. Λουκουμάκι, ρακί, αναψυκτικό και γλυκό συνοδεύουν τις κουβέντες που έχουν ανάψει στο προαύλιο της εκκλησίας.

Ο κόσμος σιγά σιγά μαζεύεται για το καθιερωμένο γιορτινό τραπέζι στα σπίτια του χωριού. Συγγενείς και φίλοι, χαρούμενες παρέες απολαμβάνουν τους μεζέδες, το φαγητό, το κρασί.

Και ενώ το μεσημέρι γεμίζει για τα καλά, μουσικές ξεκινούν και ακούγονται στα σοκάκια του χωρίου. Ο Οδυσσέας και ο Παναγιώτης ακολουθούν τα στενά δρομάκια που οδηγούν στα ανοιχτά σπίτια, μπαίνουν μέσα σε κάθε ένα από αυτά και αγκαλιάζουν τις παρέες με τις μουσικές τους. Χαρά, συγκίνηση, τραγούδι και χορός πλαισιώνουν τις παρέες.

συνέχεια...

Η φετινή καλοκαιρινή εκδήλωση του χωρίου πρωτοτύπησε καθώς το party των τελευταίων χρόνων παραχώρησε την θέση του σε μια δοκιμαστική αλλαγή.

Ο ουρανός πήρε τα χρώματα του σούρουπου και ο Θωμάς με το σαξόφωνο του ξεκίνησε να γεμίζει τον χώρο με απαλές μελωδίες.

Καρεκλάκια, ψάθες, μαξιλάρια απλώθηκαν στον χώρο της παιδικής χαράς και οι θαμώνες απολάμβαναν την μπύρα τους με την συνοδεία καρότων και λοιπών εδεσμάτων αφήνοντας το σαξόφωνο του Θωμά να τους ταξιδέψει από την μαγεία του τόπου στην μαγεία του παραμυθιού.

Ήταν την ώρα του διαλλείματος όπου όποιος έκανε μια βόλτα προς το εσωτερικό του χωριού  η εικόνα που αντίκριζε δημιουργούσε μια τρομερή αντίφαση, καθώς η βουή του πλήθους που απολάμβανε το βραδινό του στις δύο ταβέρνες του χωρίου  ερχόταν σε τερατώδη αντίθεση με την μελωδία της μουσικής και την μαγεία του τοπίου στον χώρο της εκδήλωσης.

Η συμμετοχή ίσως δεν ικανοποίησε τους διοργανωτές, ο κόσμος – μαθημένος σε άλλες μορφές διασκέδασης – ίσως να ένοιωθε κάπως άβολα, όπως και να το δει κανείς δεν μπορεί να μην ομολογήσει ότι ήταν κάτι διαφορετικό και τολμηρό το οποίο ταίριαξε απόλυτα στον χώρο.

Σκύβω μέσα μου και ανατριχιάζω. Οι πρόγονοι μου, από την φύτρα του κυρού, αιμοβόροι κουρσάροι στην θάλασσα, πολέμαρχοι στην στεριά, χωρίς φόβο, μήτε ανθρώπου μήτε θεού. Από το σόι της μάνας μου, μουντοί, αγαθοί χωριάτες, που έσκυβαν ολημερίς στην γη με εμπιστοσύνη, έσπερναν, περίμεναν σίγουροι τις βροχές και τους ήλιους, θέριζαν, και κάθονταν το δειλινό στο πεζούλι του σπιτιού τους, σταύρωναν τα χεριά και είχαν τα θάρρη τους  στο Θεό.

Πως να μπορέσω να συνταιριάξω τους δυο τούτους στρατευόμενους μέσα μου προγόνους, την φωτιά και το χώμα; Ένοιωθα πως αυτό  ήταν το χρέος μου, το μοναδικό, να φιλιώσω τα αφίλιωτα, ν’ ανεβάσω από τα νεφρά μου το πηχτό προγονικό σκοτάδι και να το κάμω, όσο μπορώ, φως. […]

Βαρύ, ανεχόρταγο χρέος. Όλη μου τη ζωή πάλεψα, παλεύω ακόμα, μα όλο κι απομένει σκοτάδι, κατακάθι στην καρδιά, κι όλο ξαναρχίζει ο αγώνας. Οι παμπάλαιοι πατρικοί πρόγονοι αναδεύουνται καταχωμένοι μέσα μου, και δύσκολα πολύ, στο βαθύ σκοτάδι, να ξεκρίνω το πρόσωπό τους. […]

Τι φοβερός ανήφορος από τον πίθηκο στον άνθρωπο, από τον άνθρωπο στο Θεό!

Νίκος Καζαντζάκης, απόσπασμα από το βιβλίο «Αναφορά στον Γκρέκο».

Η πνευματική πτυχή της εορτής

Με κάθε εκκλησιαστική λαμπρότητα γιόρτασαν τη Γέννηση της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου) δύο από τα πιο όμορφα χωριά της Τήνου, η Καρδιανή και η Βωλάξ, όπως σημειώνει ο συντάκτης της ιστοσελίδας της Καθολικής Αρχιεπισκοπής (http://kantam.gr). Σας μεταφέρουμε αυτούσιο το κείμενο που αναφέρεται στο χωριό μας. συνέχεια...

Ήμουν κι εγώ εκεί!

Έτοιμη και η νέα σειρά καρτών για την καλοκαιρινή ομάδα του «Παλέρμο-Volax Edition»! Μέσα στις επόμενες ημέρες θα τυπωθεί και αυτή, πάντα σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, και θα μοιραστεί σε όλους όσοι ήταν εκεί!

Και είπαμε: Να προετοιμάζονται οι... Αθηναίοι για άλλη μια μαφιόζικη βραδιά (μέσα στον Οκτώβριο), στην οποία θα εγκαινιαστεί ο νέος ρόλος του Δικηγόρου του Διαβόλου...

Πριν από πολλά χρόνια. Tο παπαδικό γεμάτο παιδιά, μεγαλύτερος σε ηλικία ο Αντρέας ο Πιπέρης. Ο μπαρμπα-Άγγελος προσπαθούσε να ξεκουραστεί στη κάμαρά του αλλά οι θόρυβοι των παιδιών δεν τον άφηναν να κλείσει μάτι. Φώναζε ο Άγγελος, τίποτα. Ξανά αυτός ησυχία, σταμάταγαν για λίγο τα παιδιά και μετά τα ίδια από την αρχή, ακόμη πιο δυνατά —γέλια, φωνές, παιχνίδια.

Δεν άντεξε ο μπάρμπας, ντύθηκε, βγήκε κι ήρθε έξω από το παπαδικό, στο παραθύρι, δίπλα από το σχοινί της καμπάνας. Βγείτε έξω να δείτε τι θα σας κάνω, τους απειλούσε! Τα παιδιά φοβήθηκαν κι έτρεξαν να κρυφτούν στην τουαλέτα. Ο Άγγελος, με ανοιχτά τα πόδια, γερμένος μπροστά, στηριγμένος στους αγκώνες επάνω στο περβάζι, με τα χέρια να κρατάνε το σαγόνι και με ύφος «τώρα θα δείτε βρε διαόλια»... 

Βγείτε έξω! Τα παιδιά ψάχνουν να βρούνε πως θα το σκάσουν. Το κλειδί της πίσω πόρτας δεν υπήρχε, κλειδωμένη. Τι να κάνουν, κρατάνε τον μικρότερο από τα χέρια, έξω από το παράθυρο της τουαλέτας κι εκείνος πηδάει κάτω. Του φωνάζουν να φέρει τη σκάλα —μια ξύλινη, μεγάλη, καταγής, παράλληλα με την εκκλησία —αν κάποιος χωριανός χρειαζόταν ν’ ανέβει ψηλά να διορθώσει κάτι. Παίρνει ο μικρός τη σκάλα, νομίζω ο Γιάννης, τη φέρνει στο παράθυρο της τουαλέτας, ένας ένας κατέβηκαν όλοι κάτω, πίσω από την εκκλησία άδειο το παπαδικό. Tι να κάνουν τώρα, ο Άγγελος εκεί, πάντα στα ποράθυρο, να τους περιμένει, βρε βγείτε έξω!

Λέει ο Αντρέας, περνάμε από το δρομάκι κανονικά, σα να γυρνάμε από κάποια μακρινή βόλτα και βλέπουμε. Στην κολώνα της ΔΕΗ, ο Αντρέας: Εεε μπάρμπα, τι κάν’ς εκεί; Κι ο Άγγελος τους κοιτάει και λέει: Θα βγουν, δε θα βγουν!…

Ελάτε κόσμε!

 

Πάμε στην είσοδο του χωριού και βρίσκουμε ένα ωραίο σημείο για να παρκάρουμε. Ανεβάζουμε ταμπέλα στην οροφή του αυτοκινήτου, στα αγγλικά: «VOLAX - RAW HONEY», να φαίνεται καθαρά, και περιμένουμε τους κουτόφραγκους να τους πουλήσουμε μέλι ανθέων 20 ευρώ το κιλό (10 το μισόκιλο, για όους δεν κρατάνε εικοσάρικο επάνω τους). Αύγουστος 2019. Εδώ το αγνό μέλι, δε ζαχαρώνει, βιολογικό 100%!

Η Βωλάξ πουλάει (και ξεπουλάει).