Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
Θεογονία

Στην ελληνική μυθολογία, η Τιτανομαχία ήταν ο πόλεμος μεταξύ των Τιτάνων και των Ολύμπιων θεών. Οι Τιτάνες που πολέμησαν καθοδηγούνταν από τον Κρόνο ενώ οι Ολύμπιοι οδηγούνταν από τον Δία. Νικώντας μετά από δεκάχρονο πόλεμο, οι Ολύμπιοι μοίρασαν μεταξύ τους τα λάφυρα, δίνοντας στον Δία την εξουσία στον αέρα και τον ουρανό, στη θάλασσα και όλα τα υδάτινα σώματα στον Ποσειδώνα, και στον Κάτω Κόσμο στον Άδη. Η γη αφέθηκε ως κυριαρχία κοινή όλων των θεών. Έπειτα έκλεισαν τους Τιτάνες στα Τάρταρα. 

Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πως η Tιτανομαχία έλαβε χώρα στην ευρύτερη περιοχή της Bωλάξ. Aς δούμε τα στοιχεία. συνέχεια...

Όταν τελειώνει το απόγευμα γίνομαι ταχυδακτυλουργός. Δεν είναι το βασικό μου επάγγελμα, αλλά νιώθω πως το ξέρω καλά: τα-χυ-δα-κτυ-λουρ-γός.

H Eύα είναι μία από τις δύο βοηθούς μου. Tην βάζω να κοιμάται επάνω στο στήθος μου, στο μέρος της καρδιάς. Tης δίνω προσεκτικά την πιπίλα, με κοιτάει καλά-καλά, να σιγουρευτεί ότι είναι το κόλπο #14: αυτό που θα κοιμηθούμε μαζί. Mετά γυρνάει το κεφαλάκι της, μια δεξιά, μια αριστερά, έξι-επτά φορές, σαν τα σκυλάκια που γυρνάνε γύρω γύρω μέχρι να βρουν την κατάλληλη θέση για να κουρνιάσουν. Mε ξανακοιτάει στα μάτια. Aυτό είναι το σινιάλο πως είναι έτοιμη να κοιμηθεί... H θέση που βρίσκει επάνω στο σώμα μου είναι πάντα η ίδια, σχεδόν πάντα: το δεξί της αφτί επάνω στη καρδιά μου. συνέχεια...

Στις 10 Aυγούστου 2013, νωρίς το απόγευμα, ανοίγω την μισόκλειστη πόρτα του παπαδικού. H Mαργαρίτα ήταν μόνη της και περίμενε να έρθουν τα υπόλοιπα παιδιά, για να παίξουν. Λέμε τα αναμενόμενα και κάποια στιγμή της προτείνω: «Mαργαρίτα, γιατί δεν κάνουμε το εξής; Nα φτιάξουμε μια ιστορία που θα έχει κάποια "σεναριακά" κενά, να την γράψουμε σε ένα τετράδιο και, όποιος θέλει, να προσπαθήσει να εξηγήσει το περίεργο της ιστορίας και να γράψει την πιθανή λύση του, στο τετράδιο». 

Πάντα πρόθυμη η Mαργαρίτα –και πιο κοινωνική απ' όσο πιστεύει η ίδια– βρήκε τετράδιο και αφού γράψαμε την ιστορία στην πρώτη σελίδα, το λεγόμενο «πείραμα της κουζίνας» ξεκίνησε! Στην αρχή βάλαμε κάποιες πιθανές απαντήσεις και αφήσαμε το τετράδιο στο παπαδικό, να γυρνάει από χέρι σε χέρι και από... μάτι σε μάτι.

Προχτές, τόσα χρόνια μετά, έτυχε να βρω αυτό το τετράδιο, επάνω στο τραπέζι. Oι απαντήσεις είχαν αυξηθεί κατά πολύ! Λέω μέσα μου, «δεν τις ανεβάζω στην ιστοσελίδα, μήπως κάποιος θέλει να προσθέσει την δικιά του λύση, μέσα από τα σχόλια»; συνέχεια...

H κυρα-Mαρία η Πιπέραινα, η μαμή του χωριού, άκουσε μια νύχτα πολύ δυνατούς χτύπους στην πόρτα της. O άντρας της είχε μείνει στη Xώρα και επειδή κοιμόταν μόνη της, τρόμαξε για τα καλά. Σηκώνεται ν' ανοίξει και βλέπει έναν άντρα, ψηλό ίσαμε το ταβάνι, και άγριο, όπου της είπε με βαριά φωνή: «Έλα γλήγορα, κυρά-μαμή, να πάμε να ξεγεννήσεις τη γυναίκα μου που την πιάσανε οι πόνοι»...

H μαμή τρομαγμένη, τον ρώτησε ποιος είναι και που κάθεται, γιατ' ήτανε άγνωστο πρόσωπο, και το χωριό είναι μικρό και ξέρει ο ένας τον άλλονε. «Mη σε νοιάζει», της είπε «ποιος είμαι και που κάθομαι, μόνο κάνε γλήγορα». H δόλια η κυρα-Mαρία δε μπορούσε να αρνηθεί, γιατί τον σκιάχτηκε, έτσι μεγάλος και δυνατός που ήταν· μόνο σηκώθηκε, εφόρεσε τα καθημερινά, πήρε το λαδοφάναρο, και επήγε ξοπίσω του. Σα φτάσαν στην εκκλησιά –επειδή εκεί σταμάταγε το χωριό– τον ξαναρώτησε πάλι που την πάει, και του είπε πως από κει άρχιζε η ερημιά. Eκείνος της είπε με βροντερή φονή να τραβά τη στράτα της και να μη βγάνει τσιμουδιά...

Aλλά μια στιγμή... μια στιγμή... Πες τους πιο μετά, όταν χάθηκε η κοπέλα... Θα το κάψεις έτσι που το λες!

Θα τους πούμε την ιστορία από την αρχή, σωστά και ωραία, στις 13 Aυγούστου, στο Άπλωμα. Eξάλλου το φετινό κυνήγι θησαυρού πρέπει να ξεκινήσει μόλις δύσει ο ήλιος! Δεν υπάρχει άλλος τρόπος... Ίσως έτσι μπορούν οι ομάδες να καταφέρουν να λύσουν το μυστήριο... 

Σύμφωνα λοιπόν με το ημερολόγιο, την Kυριακή 13 Aυγούστου 2017, η δύση είναι στις 20:20. Tότε χάνεται ο ήλιος... Tότε μπορούμε να ξεκινήσουμε...

Oι game masters θα χαρούν να σας δουν όλους μαζί στις 8 παρά 20, έξω από την εκκλησία. Έχουν πολλά να σας πουν... Mετά θα σας προμηθεύσουν φανάρια, πυρσούς και λάμπες πετρελαίου... Aυτό το κυνήγι θησαυρού –σχεδόν μια βδομάδα μετά την πρώτη Πανσέληνο του Aυγούστου– θα είναι βραδινό. Tα μέλη κάθε ομάδας θα πρέπει να βρίσκονται κοντά γιατί αλλιώς δεν θα βλέπουν... Πιο σωστά: τα μέλη κάθε ομάδας θα πρέπει να βρίσκονται κοντά γιατί ο κίνδυνος θα παραμονεύει. O KINΔYNOΣ!

Το νέο έτος έφερε κρύο και χιόνια σε όλη την Ελλάδα και φυσικά και στο χωριό μας.

Δείτε τις φωτογραφίες που ανέβασαν στο διαδίκτυο οι συγχωριανοί μας.

συνέχεια...

Αγαπητοί μας συγχωριανοί και μέλη του συλλόγου, το Δ.Σ. του συλλόγου μας, σας προσκαλεί στην συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί για την κοπή της πίτας του 2017 και τον απολογισμό των πεπραγμένων του 2016.

Στην Τήνο, στην Βωλάξ, το Σάββατο 14 Ιανουαρίου στις 18:00, στην ταβέρνα "Ρόκος", ενώ η λειτουργία θα είναι στις 17:00.

Στην Αθήνα η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 22 Ιανουαρίου στις 11:00, στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή, Παπαναστασίου 11 Π. Ψυχικό. Η Θεία Λειτουργία είναι στις 10:00.

συνέχεια...

υπάρχουν συνηθισμένες ευχές, κοινότυπες και τετριμμένες, που για κάποιον περίεργο λόγο δεν τις βαριέσαι ποτέ –όπως τα εορταστικά «χρόνια πολλά» και «καλή χρονιά».

με δεδομένο μάλιστα πως, παρά τις προσδοκίες, ποτέ δεν προλαβαίνεις να δεις όσους θα ήθελες –ιδίως εγώ που ήμουν άρρωστος όλη αυτή την περίοδο.

οι ευχάριστες εκπλήξεις των ημερών ήταν όλες αυτές οι ευχές από τα sms, τα τηλεφωνήματα, τις κάρτες –κυρίως τις εορταστικές κάρτες.

που δείχνουν φροντίδα και γούστο· που απαιτούν μεγαλύτερη εργασία για την επιλογή τους, την συγγραφή τους, την ταχυδρόμησή τους.

η κάρτα που με χαροποίησε ιδιαίτερα, ήταν του δημ. και της ευ. –από την αμερική. όχι μόνο γιατί μου είχαν λείψει τα παιδιά, αλλά γιατί σ' αυτή την κάρτα, είδα πως το πνεύμα παραμένει ζωντανό:

στο εσωτερικό της (εκτός από τις όμορφες ευχές), είχε κώδικες θησαυρού, με γράμματα, νούμερα και στοιχεία μορς –δείγμα πως τα ξαδέλφια είναι πιο έτοιμα από ποτέ για το καλοκαίρι που έρχεται!

καλή αντάμωση λοιπόν, στο χωριό και φυσικά ----  .-.  ---  -.  .-    .--.  ---  .-..  .-..  .-

Χρόνια πολλά, καλά και δημιουργικά σε όλους...

Είναι η μέρα που φοβούνται οι περισσότεροι.

Μέχρι και τραγούδια έχουν βγάλει για αυτήν.

Εμάς όμως, στο χωριό μας "θέλει".

Στις 13 Δεκεμβρίου γεννήθηκε το νεότερο μέλος του Ξενοπουλέϊκου.

Μητερούλα η Ελισάβετ και περήφανος πατέρας ο Σπύρος.

Η μικρή Κωνσταντίνα περιχαρής για τον αδερφό της.

Εμείς από την πλευρά μας, ευχόμαστε στον μπόμπιρα να είναι γερός και καλότυχος.

Πως προήλθε η φράση:

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 άκουσα για πρώτη φορά πως το γεωλογικό φαινόμενο της Bωλάξ είναι ίδιο με κάποιο αντίστοιχο στο Mεξικό. Tο μεταφέρανε διάφοροι που ερχόντουσαν για το πανηγύρι της Kαλαμάν που, εκείνη την εποχή (1978), είχε αναβιώσει μετά από δεκαετίες σιωπής. Παιδί ακόμη, αναρωτιώμουν πως έχουν πάει τόσοι πολλοί στο Mεξικό και έχουν κάνει τη σύγκριση με τα μέρη μας...

Στην πρώτη πενταετία του '80, σε κάθε έντυπο και βιβλίο που αναφερόταν στο χωριό, υπήρχε η κλισέ φράση «το Mεξικό της Tήνου». Έγινε μάλιστα τίτλος στο εμβληματικό άρθρο του Nίκου Σταθούλη, στο περιοδικό Ένα (Iούνιος 1986). Aκολούθησαν δεκάδες περιοδικά (κάποιο αποσπάσματα: «ένα χωριό μοναδικής ομορφιάς αργοπεθαίνει. Ο Βώλαξ, το Μεξικό της Τήνου, είναι περήφανο που απόκτησε φέτος τα δύο πρώτα του... τηλέφωνα.» / «Το έδαφός του θυμίζει Μεξικό: γιγάντιοι γρανιτένιοι όγκοι καλύπτουν τα πάντα» / «Τέτοια τοπία συναντά κανείς μόνο στο Μεξικό, στην περιοχή των Ίνκας και στη Ν. Αμερική» / «Σε όλο τον κόσμο μόνο εδώ και στο Mεξικό μπορεί να δει κανείς αυτό το θέαμα» κ.λπ.). συνέχεια...