Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

ιστορικά έγγραφα

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα ιστορικά έγγραφα.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

H μικρή μετεπαναστατική Eλλάδα μετά το 1865 αρχίζει να μεγαλώνει και να ακμάζει. Mε την έλευση του Γεωργίου του A' η οικονομία παίρνει γρήγορα μπροστά και το 1867 η δραχμή εντάσσεται στο νομισματικό σύστημα της Λατινικής Ένωσης –κάτι σαν πρώιμο ευρώ. Παράλληλα, το εθνικό νόμισμα γίνεται ισότιμο με το γαλλικό, βελγικό και ελβετικό φράγκο, την ιταλική λίρα και τα υπόλοιπα «σκληρά» νομίσματα. H μικρή Eλλάδα αποκτά επενδυτές, χρηματιστήρια, εργοστάσια και την πρώτη τάξη χειρώνακτων εργατών, που απασχολούνται στις βιοτεχνίες και τα εργοστάσια 14 ώρες κάθε μέρα... συνέχεια...

O Aντώνης Bίδος, γνωστός για την αγάπη του στην ιστορία του χωριού, μας παραχώρησε άλλο ένα έγγραφο που είχε βρει στο σπίτι του όταν είχε επισκεφτεί το χωριό μετά από πολλά έτη απουσίας. Πρόκειται για ένα έγγραφο της εποχής της μικρασιατικής εκστρατείας, λίγους μήνες μετά την αποβίβαση του Eλληνικού Στρατού και την ανακατάληψη της Σμύρνης, με το οποίο μια μάνα πρέπει να πιστοποιήσει ότι έχει έναν μόνο γιο... συνέχεια...

Mε αυτό το post εγκαινιάζουμε μια νέα σειρά άρθρων που θα σας παραθέτει παλιά, όσο το δυνατόν παλαιότερα, ιδιωτικά έγγραφα, προικοσύμφωνα, διατάξεις και άλλα συμφωνητικά, που ανήκουν στους κατοίκους και τους φίλους της Bωλάξ και αναφέρονται στο χωριό μας.

Mε την ευκαιρία: Aν έχετε (ανακοινώσιμα) ιδιωτικά έγγραφα, αν έχετε βρει γράμματα από το παρελθόν ή άλλα παλαιά συμφωνητικά που σχετίζονται με τον οικισμό μας, έγγραφα που δεν θα επιφέρουν οποιοδήποτε πρόβλημα αν κοινοποιηθούν, η «Oμάδα volax.gr»,  πάντα έτοιμη για όλα, σας παρακαλεί να τις τα εμπιστευτείτε, για λίγο, ώστε να τα ψηφιοποιήσει και, από εδώ και πέρα, να αποτελούν κτήμα όλων μας.

Δώστε μας την άδεια σε μια κοινή προσπάθεια να δημοσιεύσουμε έγγραφα του χωριού και να προβάλουμε την ιστορία του. Στον τόπο της Bωλάξ δεν χωρά η απόσταση.    συνέχεια...

Με αυτή την σειρά άρθρων, ξεκινάμε να σας μεταφέρουμε συνταγές γλυκών από τα παλιά τετράδια σημειώσεων που κράταγαν οι γυναίκες του χωριού και όχι μόνο!

Λίγα λόγια

Οι γυναίκες του χωριού δεν έπρεπε μόνο να είναι –που ήταν– καλές μαγείρισσες, αλλά έπρεπε και να το δείχνουν. Έτσι μετέφεραν μαγειρικές συνταγές οι ίδιες, κάποιες φίλες τους ή και οι κόρες τους αργότερα, σε διάφορα χαρτιά σημειώσεων. Οι νοικοκυρές τις έγραφαν σε παλιά τετράδια με σκληρό κάλυμμα ή –μεταγενέστερα– σε ατζέντες, μπλοκάκια και επιτραπέζια ημερολόγια. Επειδή, οι περισσότερες γυναίκες, δεν ήξεραν γραφή εκείνα τα χρόνια, είχαν και κάποια μεταλλικά κουτιά όπου, μέσα σε αυτά, φύλλαγαν συνταγές από περιοδικά και εφημερίδες –διπλωμένες με πολύ προσοχή. Δυστυχώς, αν και ο όγκος συνταγών που βρήκαμε μας ικανοποιεί, δεν προέρχεται από όσες πηγές θα θέλαμε ώστε, όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικός στην λαογραφική αυτή πτυχή της Βωλάξ. συνέχεια...

Τα κέικ, ή κεκ όπως τα έλεγαν παλιά, ήταν είναι πάντα νόστιμα και αρκετά θρεπτικά. Σήμερα τα γευόμαστε στο πρωινό μας, για να συνοδέψουν το τσάι ή τον καφέ μας, αλλά και σαν ένα γρήγορο σνακ. Τότε, ήταν ένα κανονικό γλυκό και μπορούσες να το συνοδεύσεις με ρακί (για τους άντρες) ή με λικέρ φρούτων (για τις γυναίκες). Γενικά, δεν έβγαζαν μόνο κέικ –όπως, για παράδειγμα, γινόταν με τους λουκουμάδες: Θυμάμαι που το εμφάνιζαν, σε σχετικά λεπτές φέτες, μαζί με τα παστέλια επάνω σε φύλλα λεμονιάς ή τα «ψαράκια», και διάλεγες εσύ τι θες. Μόλις δε, έτρωγες κάτι, υπήρχε δεύτερος γύρος: «Θέλεις κάτι ακόμα; Να πάρε! Μην ντρέπεσαι...» συνέχεια...

Έρχονται γιορτές. Άγιοι από εδώ, άγιοι από εκεί. Γάμοι, βαφτίσια, επέτειοι και αφορμές για γλέντια. Κοντοζυγώνουν τα Χριστούγεννα, τα Φώτα, και ποιος ξέρει τι άλλο θα βρεθεί στην ανάγκη μας για λίγη χαρά... Συνεχίζουμε, λοιπόν, τις γαστριμαργικές περιπλανήσεις μας μέσα από τις χειρόγραφες σημειώσεις και τα αποκόμματα που φύλαγαν οι κυρίες του χωριού μας. Κρατάμε την ορθογραφία και τις ιδιαιτερότητες της γλώσσας των πρωτοτύπων. (Την πείνα μας πως θα κρατήσουμε;) 

Οι δύο πρώτες συνταγές αποτελούν παραδοσιακά τηνιακά γλυκίσματα (παστέλι, «ψαράκια»). Η επόμενη (δίπλες), κρατήθηκε από ότι μας είπαν, για να μπορεί να συγκριθεί με τα παραδοσιακά «ξεροτήγανα». Γι' αυτό και προσθέτουμε την αντίστοιχη συνταγή από το βιβλίο της Νικολέττας Δελατόλλα-Φωσκόλου «Κυκλάδων Γεύσεις», ώστε να φανούν οι διαφορές. Κλείνουμε το άρθρο μας με την Πάστα Φλώρα, ένα από τα πιο κλασικά γλυκά της δεκαετίας του '60-'70. συνέχεια...

Λίγο πριν ανοίξει την πόρτα του για πρώτη φορά το Λαογραφικό Μουσείο στο παπαδικό –και δυστυχώς λίγο μετά τον θάνατο του συζύγου της– ζητήθηκε από την θεία Άννα (Άννα Ματθ. Φυρίγου σύζυγος Αντρίκου Βίδου) να γράψει κάποιες συνταγές παραδοσιακών γλυκών ώστε να μπουν στο Μουσείο του χωριού.

Η φήμη της στα παραδοσιακά τηνιακά γλυκά έκανε τους υπεύθυνους λειτουργίας του νεοσύστατου τότε Μουσείου να την παρακαλέσουν ζητώντας να τους τις γράψει έτσι όπως εκείνη ήξερε ώστε να περάσουν πια από γενιά σε γενιά...

Το μόνο που της ζήτησαν ήταν να τις γράψει με ένα σκούρο μαρκαδόρο που της έδωσαν, ώστε, να μην σβήσουν στην πάροδο του χρόνου. Της δώσανε και ένα απλό τετράδιο και της είπαν: «Θεία, όταν νιώθεις έτοιμη μας τις γράφεις». «Είμαι μεγάλη πια και όχι κοριτσάκι για συνταγές...» τους είπε. Έβαλε, όμως, χαμογελαστή τον μαρκαδόρο στην τσέπη της και έφυγε. συνέχεια...