Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Καλά Χριστούγεννα με υγεία και πολύ, πολύ αγάπη.

Οι ευχές μας, μετά από όλες αυτές τις δυσκολίες, όλοι να είμαστε καλά και να βρεθούμε στα μέρη που τόσο αγαπάμε.

Ας περάσουμε γιορτές γεμάτες με ευτυχισμένες στιγμές...

 

Η ομάδα του volax.gr

 

Σε ποιο σημείο της Γης θα βγεις αν σκάψεις μια τρύπα στο θέατρο της Βωλάξ;

(by the way, βάλαμε Theatre Volax και μπλόκαρε το σύστημα…)

Ένας διαδραστικός χάρτης δείχνει τους αντίποδες κάθε σημείου του πλανήτη μας. Δείτε ποια είναι η διαμετρικά αντίθετη περιοχή της Τήνου (και μάλλον ολόκληρης της Ελλάδας)! Antipodesmap.com είναι ο διαδικτυακός τόπος που κάνει αυτή τη δουλειά. Τραβά μια ευθεία γραμμή από το σημείο που εισάγεις και σου δείχνει που ακριβώς καταλήγει, περνώντας νοερά από το κέντρο της Γης.

Το πρόβλημα είναι πως επειδή η Γη καλύπτεται από πολύ νερό, πολλά σημεία στον πλανήτη καταλήγουν στη θάλασσα. Έτσι και η Ελλάδα: ο αντίποδάς της είναι χαμένος κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό, μάλλον εγγύτερα στη Χιλή.

 

Με το μαχαίρι!

Kαι σήμερα πουλάμε και χτες πουλούσαμε!
Βωλάξ, 32 χρόνια πριν, Αύγουστος 1988...

 

Πρόσφατα η Τουρκία μετέτρεψε σε τζαμιά την Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης και το καθολικό της Μονής της Χώρας. Φαίνεται πως για τις αρχαιότητες της Τουρκίας ισχύει το λατινικό meum esse («δικό μου είναι»).

Κάτι τέτοιο θυμίζει το σκεπτικό του Ιάπωνα επιχειρηματία Ryoei Saito ο οποίος το 1990 αγόρασε σε δημοπρασία το έργο του Van Gogh «το πορτρέτο του Dr. Gachet» —για το οποίο μάλιστα έδωσε περισσσότερα από 82 εκ. δολάρια (161 εκ. σημερινές τιμές) ώστε να το αποκτήσει, καθιστώντας το το πιο ακριβό ζωγραφικό έργο στον κόσμο την εποχή εκείνη— και στο τέλος, ο Saito, ήθελε να αποτεφρωθεί μαζί του, ώστε να αποφύγουν τα παιδιά του τους φόρους κληρονομιάς… Δικό μου είναι, μου ανήκει, ό,τι θέλω το κάνω!

Το μαρμαρένιο οικόσημο του οίκου Vallier ήταν (μέχρι πέρυσι) εντοιχισμένο στο σπίτι του Μάκη Χαρικιόπουλου, γιου του Τζώρτζη. H πώληση της οικίας έχει ξεκινήσει εδώ καιρό αλλά μόλις πρόσφατα, ο συμπολίτης μας το αφαίρεσε για τους δικούς του λόγους, το πιυανότερο για να το προφυλάξει —πάντα στη λογική του meum esse.

Το μαρμαράκι προφανώς και έχει ιδιοκτήτη, δεν αμφισβητείται αυτό. Όμως, αποτελεί παράλληλα και αναπόστατο μέρος της μεγάλης —τουλάχιστον σε βάθος χρόνου— ιστορίας του χωριού. Το ίδιο το χωριό δεν είναι μια απλή, στιγμιαία συγκέντρωση ανθρώπων. Είναι μια ιστορική συνέχεια από γενεές που διαδέχονται η μία την άλλη, πάνω στο ίδιο πεδίο, στα ίδια μονοπάτια και συχνά, στα ίδια κτίσματα.

Και όταν λέω τα ίδια κτίσματα, το εννοώ: Ποιος ζούσε στο σπίτι αυτό πέρυσι, πριν από 20 χρόνια, πριν από 100, πριν από 3 αιώνες; Η παλαιότερη σκαλισμένη ημερομηνία που αποτυπώνεται σε υπέρθυρο σπιτιού, της συγκεκριμένης τοποθεσίας του οικισμού, μαρτυρεί το έτος 1752. Το παραδίπλα σπίτι, 1776. Τα σπίτια του χωριού, τα παλιά σπίτια του βασικού ιστού, δεν ανήκαν πάντα στην ίδια οικογένεια. Αν ήταν έτσι, το σπίτια της Πλάκας κάτω από την Ακρόπολη θα ανήκαν στον Περικλή, τον Ηρόδοτο και τον Κλεισθένη. Η ζωή όμως έχει αυτή την ιδιότητα, να προχωράει. Και επειδή οι άνθρωποι δεν αποφασίζουν πάντα με τη λογική, ο καλός συμπολίτης μας θα πρέπει να επιδείξει υπευθυνότητα. Χωρίς καμία αιχμή εύχομαι το οικόσημο να μην έχει παρόμοια κατάληξη με ένα αντίστοιχομαρμάρινο οικόσημο, και άγνωστο σε εμάς, που «χάθηκε» τη δεκαετία του 1960, όπου βρισκόταν εντιχοισμένο στο πατρικό σπίτι της Σοφίας Γ. Βίδου (1877-1963), στο σημερινό καφέ που φτιάχνει ο Αργύρης.

Κάποιοι ελάχιστοι θυμούνται την ύπαρξή του —εξάλλου έχουν περάσει καμιά 60ριά χρόνια από τότε— κανείς όμως από αυτούς δεν μπορεί να μας μεταφέρει τι αυτό απεικόνιζε. Όχι για να αποτιμηθεί η αξία του. Όλο αυτό πηγάζει από μια εσωτερική ανάγκη να βρούμε τη θέση μας στο ιστορικό νήμα που έχουν υφάνει οι πρόγονοί μας. Διερευνούμε τη μονάδα για να ανακαλύψουμε τη κοινότητα. Πάντα με τον δέοντα σεβασμό. Τόσο στους προηγούμενους όσο και στους επόμενους.

Η γιορτή του χωριού

Τα πανηγύρια είναι γιορτές. Απλά εφέτος, λόγω της πανδημίας, θα μείνουμε στη γιορτή και θα αφήσουμε έξω το πανηγύρι. Το χωριό γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, στα γενέθλια της Παναγίας!

Θα γιορτάσουμε κι εμείς, με υπευθυνότητα…

Πέντε και σήμερα!

Επέστρεψα!

Με θυμάστε; είμαι ο Μίλτος! 

Αυτή είναι η συνέχεια της ιστορίας του συγχωριανού μας Τριαντάφυλλου Τριανταφυλλάκου...

Ευχαριστούμε, για άλλη μια φορά, τον Τριαντάφυλλο που μας δίνει τη χαρά (και την άδεια) να μοιραστούμε μαζί σας την ιστορία του μικρού Μίλτου.

Επιστροφή στην κανονικότητα

Μένουμε σπίτι. 

Δύο λέξεις που έγιναν σύνθημα ή καλύτερα, τρόπος ζωής.

Πως μπορούν διαχειριστούν αυτή την κατάσταση, οικογένειες με μικρά παιδιά;

Ας πάρουμε την απάντηση από έναν ειδικό.

Ο συγχωριανός μας Τριαντάφυλλος Τριανταφυλλάκος έγραψε και εικονογράφησε μία ιστορία.

Ας δούμε πως την προλογίζει ο ίδιος:

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μία ιστορία που έγραψα και εικονογράφησα για τους μαθητές της Μοντεσσοριανής Σχολής Αθηνών Μαρία Γουδέλη αλλά και για όσα άλλα παιδιά θέλουν να τη διαβάσουν. Πρόκειται για την ιστορία του μικρού Μίλτου που προσπαθεί να περάσει τον χρόνο του μέσα στο σπίτι αυτές τις μέρες. Πρωταγωνιστής της ιστορίας δεν ήθελα να είναι ο κορωνοϊός σαν άλλος ένας κακός λύκος του παραμυθιού αλλά η αγάπη που ενώνει την οικογένεια να αντιμετωπίσει τη δυσκολία. Μια αγαπή που τους κρατά συνδεδεμένους. Η ιστορία έχει δύο εκδοχές: μία πιο μικρή για παιδιά προσχολικής ηλικίας και μία για το νήπιο και τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Μπορεί να εκτυπωθεί και να διαβαστεί σα βιβλίο από τα παιδιά ή τους γονείς.

Εδώ η μικρή εκδοχή

Εδώ η μεγάλη εκδοχή

Ευχαριστούμε τον Τριαντάφυλλο για την άδεια να μοιραστούμε μαζί σας την ιστορία του μικρού Μίλτου.

 

 

Για τους συγχωριανούς μας που λείπουν στο εξωτερικό ή μένουν μόνιμα στα ξένα,

για τους υπήκοους ξένων χωρών που διαμένουν στο χωριό μας,

για τους καθολικούς φίλους μας εκτός Ελλάδας,

Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!

Το Άγιο Φως της Ανάστασης, σε αυτή τη δυσκολη περίοδο, ας γεννήσει μέσα μας αγάπη και ελπίδα για τη ζωή! Ο Θείος λόγος και η θυσία της Σταύρωσης ας φέρει την λύτρωση στις ψυχές όλων μας! Καλή Ανάσταση!

Η Άνοιξη πλησιάζει...