Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Aν συγκρίνουμε τις φωτογραφίες του παρελθόντος με το σήμερα παρατηρούμε πως, ενώ έχει αλλάξει τελείως το χωριό, οι κάτοικοί του παραμένουν ίδιοι, έτοιμοι να μεταφέρουν το μήνυμα της γιορτής του Πάσχα. Mήνυμα που πάνω απ’ όλα είναι μήνυμα αγάπης προς το συνάνθρωπο και ελπίδας για τη ζωή, που μέσα από τις δυσκολίες ανασταίνεται.

Oι αξίες της μεγάλης γιορτής είναι διαχρονικές και επίκαιρες. Την ώρα αυτή που η χώρα μας δοκιμάζεται σε μια δύσκολη διεθνώς συγκυρία, το μήνυμα της Ανάστασης του Θεανθρώπου μας γεμίζει με προσδοκία, αισιοδοξία και ελπίδα. Ο συμβολισμός της μεγαλύτερης γιορτής της Χριστιανοσύνης μας διδάσκει πως όσο σκληρά κι αν δοκιμαζόμαστε, αν έχουμε πίστη, αν σταθούμε με αγάπη και αλληλεγγύη στον συνάνθρωπό μας, θα βρούμε τη διέξοδο από τη δεινή δοκιμασία. συνέχεια...

Τα τάματα είναι μια πανάρχαια συνήθεια των πιστών (όλου του κόσμου και όλων των εποχών, πριν ακόμη την ύπαρξη του Xριστιανισμού), που έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Στην αρχαία Eλλάδα συνήθιζαν να εναποθέτουν στα ιερά τους και στα αγάλματά τους ομοιώματα πασχόντων μελών, κάτι που το συναντάμε και στις μέρες μας. [1]

Όλα αυτά που συνήθως τάζουν οι πιστοί και τα αφιερώνουν σε ιερά πρόσωπα της Εκκλησίας ονομάζονται αναθήματα. Η λέξη προέρχεται από το ρήμα «ανατίθημι» που σημαίνει αναθέτω, εμπιστεύομαι, αφιερώνω. Συνήθως τα τάματα είναι προσφορές ή αντιπροσφορές. Παρακαλεί δηλαδή ο πιστός έναν άγιο να του πραγματοποιήσει μια επιθυμία, υποσχόμενος να του το ανταποδώσει με την προσφορά ενός αντικειμένου. Το τάξιμο μπορεί να είναι και κάτι απλό, όπως π.χ., να δώσει στο παιδί του το όνομα του αγίου, να νηστέψει για κάποιο διάστημα, να φορέσει μαύρα ενδύματα δεκαπέντε ημέρες πριν τη γιορτή της Παναγίας κ.α.

Παραστάσεις

H Σοφία Χανδακά αναφέρει: «"Λατρεία" και "τάματα" είναι δυο λέξεις απλές και παράλληλα δυο έννοιες σύνθετες οι οποίες αντανακλούν συναισθήματα, βασικές ανάγκες, ιδιότητες και δραστηριότητες του ανθρώπου: την ευλάβεια, τη θρησκευτικότητα και τις διάφορες μορφές εκδήλωσής τους: την πίστη και την ελπίδα, την υπόσχεση και την αφιέρωση, τη σωτηρία και την εξιλέωση, την ανταπόδοση. Όλα τα παραπάνω περικλείονται σε έναν τύπο αντικειμένου —τα τάματα— και ενεργοποιούνται στο περιβάλλον ενός συγκεκριμένου θρησκευτικού δρώμενου: της αφιέρωσης –πάντα σε σχέση με την πίστη στη θεϊκή παρουσία. [...] Όπως κάθε είδος υλικού πολιτισμού, τα τάματα παραμένουν στον χώρο και στον χρόνο ως τεκμήρια, απτά και αντιληπτά».

Tα αναθήµατα έχουν συµβολικές απεικονίσεις µέσα από τις οποίες προβάλλεται ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια σε αρρώστιες και ατυχήµατα. Kαι πραγματικά μέσα από την διαφορετικότητα των παραστάσεων των ταμάτων μπορούμε να καταλάβουμε τον λόγο της προσφοράς. Ορισμένα λόγου χάριν απεικονίζουν νήπια και είναι αφιερώματα που έγιναν μετά την απόκτηση παιδιού από γυναίκες με δυσκολίες στη σύλληψη ή μετά από θεραπεία άρρωστου παιδιού. Άλλα αναθήματα παριστάνουν μέλη του σώματος: μάτια, πόδια, χέρια κ.λπ.

Tρία από τα τάματα που απεικονίζουν χέρια (διαστάσεις: ύψος 12cm, 7cm, 10cm).

συνέχεια...

Χριστούγεννα 2013

Φωτογραφίζοντας την φάτνη του χωριού μας, σας μεταφέρουμε το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του σεβασμιότατου Nικολάου (Aρχιεπισκόπου Nάξου-Tήνου-Άνδρου-Mυκόνου, Αποστολικού Τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Χίου).  Aπό την ιστοσελίδα μας καλή χρονιά σε όλους με υγεία και αγάπη!

«Αδελφοί μου και Αδελφές μου,

Με την ευκαιρία των επερχομένων αγίων ημερών των Χριστουγέννων, επιθυμώ να φθάσουν οι ευχές, η αγάπη και η ευλογία μου στην καθεμιά και στον καθένα σας που αποτελείτε την τοπική μας Εκκλησία, αλλά και σε κάθε άνθρωπο καλής θέλησης. Ο Λόγος και Υιός του Θεού λαβαίνει και ανθρώπινη σάρκα στο πρόσωπο του Ιησού από τη Ναζαρέτ, για να συμμεριστεί την ανθρώπινη κατάστασή μας. Χάρη σ’ αυτό το Μυστήριο τώρα ο κάθε Χριστιανός και η κάθε Εκκλησιαστική κοινότητα γράφει, με τον τρόπο που ζει και πιστεύει, ένα μικρό αλλά αληθινό ευαγγέλιο. Με τα αισθήματα και τα έργα αγάπης φέρνουμε στον κόσμο τη δική μας "καλή αγγελία". συνέχεια...

Mέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής του άρεσε στον Mάρκο τον Φυρίγο να ψέλνει θρησκευτικά άσματα, έτσι όπως τα είχε μάθει από παιδάκι. Aυτή ήταν η χαρά του, αυτή και η ελπίδα του...

Σε αυτή την συγκινητική ηχογράφηση –λίγους μήνες πριν το μεγάλο ταξίδι του Mάρκου– το Mαρκάκι (γ. 1924), ξαπλωμένο στο κρεβάτι του νοσοκομείου, από κοινού με τον Zακ Bίδο (γεν. 1932), θυμούνται κάποια άσματα, λατινικά κυρίως, από τις παλιές καλές εποχές. Tότε που η πίστη είχε διαφορετική σειρά στην ιεραρχία των κατοίκων...

< Tο παρακάτω ηχητικό χάθηκε κατά την μεταφορά της παλαιάς ιστοσελίδας στην καινούργια. Επιφυλασσόμαστε να συμπληρώσουμε σύντομα το κενό. >

Pater Noster et cetera

ηχογράφηση: 18.01.2012
διάρκεια: 6:59

Πανηγυρική Πάσχα 1985: O π. Γεώργιος κατά την ώρα της θ. κοινωνίας. Eπάνω, ο Iερώνυμος, πατέρας της Άννας του μπαρμπα-Aλέκου. Kάτω, η «νέα» γενιά: ο Aντώνης ο Kαρύδας, ο Mάκης του Άγγελου, ο Tριανταφυλλάκος, ο Tζώρτζης. Δεξιά, ο μπαρμπα-Aντρέας ο Kακάλας (φωτ. Fr. Georges Vidos)

Mε αυτό το post κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια να καταγράψουμε όλα τα βασικά εκκλησιαστικά άσματα –ύμνους, ψαλμούς και λειτουργικά μέρη– που ακούγονταν στα λατινικά στο χωριό. Η μελέτη βαζίζεται σε μνήμες των κατοίκων, στα ενεργά έτη 1935-1985, όταν ολοκληρώθηκε και ουσιαστικά η μεγάλη μεταρρύθμιση της Καθολικής Εκκλησίας. συνέχεια...

H κυρίαρχη προσευχή όλων των Χριστιανών είναι η «Κυριακή Προσευχή», η οποία είναι περισσότερο γνωστή από τις εναρκτήριες λέξεις «Πάτερ ημών». Η προσευχή αυτή παραδόθηκε σε εμάς από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό όπως αναφέρεται στο κατά το Ματθαίον Ευαγγέλιο (6.9-13).

Ο Κύριος (εξ ου και ο χαρακτηρισμός «Κυριακή») Ιησούς Χριστός την δίδαξε στους μαθητές του, κατά το ακόλουθο δεκάστοιχο κείμενο:  συνέχεια...

Η καμπάνα του χωριού χτυπάει χαρμόσυνα: Η κυρα-Μαρία γέννησε ένα αγγελούδι. Ξανά ήχοι καμπάνας: ο δον Στέφανος καλεί τους χωριανούς για την Κυριακάτικη λειτουργεία. Την Ανάσταση, κωδωνοκρουσίες και χαρές! Τα παιδιά λένε ότι την χτυπάγανε τρεις μέρες συνέχεια, για το καλό. Ένα βροχερό πρωινό η καμπάνα του χωριού χτυπάει πένθιμα: τα πρώτα γερμανικά αεροπλάνα εμφανίζονται πάνω από τον βωλακίτικο ουρανό. Ο πόλεμος τελειώνει. Η καμπάνα του χωριού χτυπά χαρμόσυνα και ο ουρανός γεμίζει από ήχους τριμπονιών και τρομαγμένα πουλιά. Χειμώνας, πάλι ήτανε, η κυρα-Μαρία πεθαίνει, πένθιμη η καμπάνα. Πριν από καιρό είχαμε γάμο. Mεθαύριο ο π. Νίκος θα μας καλέσει πάλι στην Kυριακάτικη λειτουργεία. Η ζωή μας όλη, η ιστορία μας, γύρω από από μια καμπάνα... συνέχεια...

Η έκφραση λευκός ελέφαντας (στα αγγλικά white elephant) αναφέρεται σε ένα πολύτιμο αλλά άχρηστο αντικείμενο. Ο όρος προέρχεται από τη Ταϊλάνδη και τη Βιρμανία, όπου ο λευκός ελέφαντας ήταν ένα σπάνιο αλλά ιερό ζώο, επειδή το ονειρεύτηκε η μητέρα του Βούδα λίγο πριν τον γεννήσει.

Ένας λευκός ελέφαντας δώρο από τον μονάρχη της Ταϊλάνδης ήταν καταστροφή για τους Βρετανούς αφού ο παραλήπτης έπρεπε να τον θρέφει χωρίς να μπορεί να τον βάλει να εργαστεί...

Εκτιμούμε ότι το κόστος του έργου, της λειτουργίας και της συντήρησης, στα καινούργια καλοριφέρ της ενορίας και του παπαδικού, είναι δυσανάλογο με την αξία της χρησιμότητάς τους. Μήπως κάνουμε λάθος; Ποιος ξέρει...

Η πανηγυρική λειτουργία γίνεται πρωί της Κυριακής του Πάσχα και ολοκληρώνεται με τη λιτανεία της Ανάστασης,στα δρομάκια του χωριού. Όσο προχωράει η λιτανεία, μικρά και μεγάλα παιδιά σημαίνουν τις καμπάνες και κάνουν κρότους με παλιά τριμπόνια και δυναμιτάκια! Aς δούμε ένα μικρό βιντεάκι που παρουσιάζει την Ανάσταση στο χωριό.

 

 

Ευχαριστούμε την Λουκία Σιγάλα για τις φωτογραφίες!

 

Ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα του 2011.
Εισαγωγή στην λειτουργία και λιτανεία.

Δεν είναι εύκολο να κρατάς κάμερα και να δείχνεις σεβασμό προς την εκκλησία την ίδια στιγμή... όμως νομίζω οτι άξιζε τον κόπο!