Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Σάλπαρε ο Γιακουμής.

Πάει προς συνάντηση συγγενών και φίλων, πάει να 'βρει τις χαρές, τα τραγούδια και τα παιχνίδια στην πάνω γειτονιά.

Καλό ταξίδι Γιακουμή, θα σε 'χουμε στις καρδιές μας, για όλα όσα  ζήσαμε παρέα.

"...Όπου δεις δυο κυπαρίσσια
και στην μέση δυό μηλιές
εκεί μέσα θε να είμαι
κι έλα αγάπη μου να κλαις"

Από τραγούδι του στις 22 Ιουλίου του 2012.

 

 

Μεγάλη γιορτή ξημέρωσε σήμερα. Του Αγίου Δημητρίου.

Ξεκίνησε λοιπόν από χθες ο Δημήτρης ο Παρασκευάς για να πάει να κεράσει την παλιοπαρέα του χωριού.

Κάπου εκεί ψηλά στον ουρανό, η Μαρίνα είχε ετοιμάσει τα μεζεδάκια και περίμενε τον Δημήτρη να γεμίσει τα ποτήρια...

Πιείτε μία και για εμάς.

Καλό Παράδεισο Δημήτρη...

 

52,29. Τόσα δευτερόλεπτα χρειάστηκε ο Δημήτρης Λεβαντίνος για να παρει την δεύτερη θέση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών, στα 400 μέτρα με εμπόδια.

52,29 δευτερόλεπτα, που κρύβουν θυσίες και ατελείωτες ώρες προπόνησης.

Σίγουρα η περηφάνια που νοιώσαμε κράτησε πολύ περισσότερο από την κούρσα του.

Συγχαρητήρια Δημήτρη.

Και σε ακόμα καλύτερους χρόνους.

Υ.Γ. Μέσα σε ένα παράξενο καλοκαίρι, ο αθλητισμός μας έκανε να χαμογελάσουμε και πάλι...

Οδηγίες προς τους πιστούς από την Ιερά Σύνοδο της Καθολικής Ιεραρχίας Ελλάδος

συνέχεια...

Έλειψαν οι παιδικές φωνές από τα σοκκάκια του χωριού μας. Αλλά η παρέα βρέθηκε και μας στέλνει τις ευχές της.

Απολαύστε τις ζωγραφιές των παιδιών μας.

Χρόνια πολλά και του χρόνου όλοι μαζί.

Χριστός Ανέστη.

συνέχεια...

Οι ευχές των παιδιών σπάνε τους τοίχους της απομόνωσης, μας φέρνουν πιο κοντά και ζεσταίνουν τις καρδιές μας.

Και επειδή η ανάρτηση αυτή είναι ζωηρή και λίγο άτακτη όπως οι παιδικοί της δημιουργοί, σε λίγες ώρες αναμένονται ανατροπές...

Έχετε τον νου σας...

Η παραδοσιακή πτυχή της εορτής

8 Σεπτεμβρίου 2019, ημέρα Κυριακή το χωριό μας γιορτάζει!!!

Η μικρή μας εκκλησία στολισμένη τα γιορτινά της υποδέχεται τον κόσμο που ήρθε να τιμήσει το Γενέθλιο της Παναγίας.

Η καμπάνα ηχεί και η Θεία Λειτουργία τελείται με κάθε επισημότητα.

Μετά το τέλος της λειτουργίας όλο το εκκλησίασμα περνάει για ένα μικρό κέρασμα. Λουκουμάκι, ρακί, αναψυκτικό και γλυκό συνοδεύουν τις κουβέντες που έχουν ανάψει στο προαύλιο της εκκλησίας.

Ο κόσμος σιγά σιγά μαζεύεται για το καθιερωμένο γιορτινό τραπέζι στα σπίτια του χωριού. Συγγενείς και φίλοι, χαρούμενες παρέες απολαμβάνουν τους μεζέδες, το φαγητό, το κρασί.

Και ενώ το μεσημέρι γεμίζει για τα καλά, μουσικές ξεκινούν και ακούγονται στα σοκάκια του χωρίου. Ο Οδυσσέας και ο Παναγιώτης ακολουθούν τα στενά δρομάκια που οδηγούν στα ανοιχτά σπίτια, μπαίνουν μέσα σε κάθε ένα από αυτά και αγκαλιάζουν τις παρέες με τις μουσικές τους. Χαρά, συγκίνηση, τραγούδι και χορός πλαισιώνουν τις παρέες.

συνέχεια...

Η φετινή καλοκαιρινή εκδήλωση του χωρίου πρωτοτύπησε καθώς το party των τελευταίων χρόνων παραχώρησε την θέση του σε μια δοκιμαστική αλλαγή.

Ο ουρανός πήρε τα χρώματα του σούρουπου και ο Θωμάς με το σαξόφωνο του ξεκίνησε να γεμίζει τον χώρο με απαλές μελωδίες.

Καρεκλάκια, ψάθες, μαξιλάρια απλώθηκαν στον χώρο της παιδικής χαράς και οι θαμώνες απολάμβαναν την μπύρα τους με την συνοδεία καρότων και λοιπών εδεσμάτων αφήνοντας το σαξόφωνο του Θωμά να τους ταξιδέψει από την μαγεία του τόπου στην μαγεία του παραμυθιού.

Ήταν την ώρα του διαλλείματος όπου όποιος έκανε μια βόλτα προς το εσωτερικό του χωριού  η εικόνα που αντίκριζε δημιουργούσε μια τρομερή αντίφαση, καθώς η βουή του πλήθους που απολάμβανε το βραδινό του στις δύο ταβέρνες του χωρίου  ερχόταν σε τερατώδη αντίθεση με την μελωδία της μουσικής και την μαγεία του τοπίου στον χώρο της εκδήλωσης.

Η συμμετοχή ίσως δεν ικανοποίησε τους διοργανωτές, ο κόσμος – μαθημένος σε άλλες μορφές διασκέδασης – ίσως να ένοιωθε κάπως άβολα, όπως και να το δει κανείς δεν μπορεί να μην ομολογήσει ότι ήταν κάτι διαφορετικό και τολμηρό το οποίο ταίριαξε απόλυτα στον χώρο.

«Τα καλά ή τα κακά νέα θέλεις πρώτα;» Θα μπορούσε να είναι το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. (= 896.444 ευρώ) Ένα ερώτημα που δεκαετίες τώρα,οι ψυχολόγοι προσπαθούν να μετρήσουν, να βρουν τη δυναμική του αποστολέα του μηνύματος να κατανοήσουν την αμυντική στάση του αποδέκτη. 

Είναι το ερώτημα που μας ακολουθεί από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας. Συλλογική μνήμη που επανέρχεται κάθε λίγο και λιγάκι: την ημέρα των σχολικών αποτελεσμάτων, από τη διάγνωση του γιατρού, από την επισκευή της τηλεόρασης, στο τέλος μιας σχέσης... 

«Τα καλά ή τα κακά νέα θέλεις πρώτα;» Ένα ερώτημα που έχουν προσπαθήσει να δώσουν απάντηση δεκάδες εγχειρίδια μάνατζμεντ και που ως συνήθως, διαφωνούν. Η δική μου απάντηση ήταν πάντα η ίδια, μέρος της προσωπικής μου μυθολογίας: Τα κακά πες μου πρώτα —τα κακά! 

Αφού αυτά θες, με αυτά θα ξεκινήσω! 

συνέχεια...

Καλοκαιράκι και τι καλύτερο από μία παράσταση στο θεατράκι του χωριού;