Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Eπισκέφτηκες το χωριό μας ή μένεις μόνιμα σε αυτό. Kάτι σου άρεσε, κάτι σε άγγιξε, κάτι είδες και δεν θες να το ξεχάσεις. Mοιράσου μαζί μας τις φωτογραφίες σου. Ό,τι σε εμπνέει από το χωριό, ό,τι σου φτιάχνει την ημέρα, θα υπάρχει εδώ! Mοιράσου μαζί μας τη φωτογραφία σου. Share your volax world!

«Η αφθονία» του Μιχαλάκη Παρασκευά (Ταχιάς), οπωροπωλείο και όχι μόνο: αν παρατηρήσει κανείς ο Μιχαλάκης έχει προς πώληση και πολλά άλλα, διαφορετικά μεταξύ τους είδη: Από πήλινες ζάρες (αριστερά) μέχρι βωλακίτικα καλάθια που έπλεκαν οι Φυριγαίοι (αριστερά κάτω), χορτάρινα καλαθάκια από βρούλα (κρεμασμένα ψηλά) και μαζί με αυτά τα γνωστά φ’σερά (στην πόρτα) που έπλεκαν οι γυναίκες. Αντί της πλαστικής σακκούλας, υπάρχει το αυτοσχέδιο χωνί από εφημερίδα, που ήδη έχει στρίψει ο Μιχαλάκης ο Παρασκευάς και το κρατά για να εξυπηρετήσει τον επόμενο πελάτη, ενώ ο αδελφός του Παράσχος στέκεται μπροστά από τα κοφίνια και τα καφάσια, γελαστός, γιατί γνωρίζει ότι τον φωτογραφίζουν (Δεκαετία του 1960).

Το εν λόγω οπωροπωλείο ήταν στον μοναδικό τότε κεντρικό/εμπορικό δρόμο της Τήνου, τον σημερινό λεγόμενο «παλιό δρόμο της Παναγίας». Δίπλα υπήρχε το μπακάλικο του κυρ-Μανώλη του Τζεπαπαδάκη ενώ αργότερα και ακριβώς απέναντι, υπήρξε το μανάβικο του Αντώνη Σπανού (Πλουμής) και της γυναίκας του, της κυρα-Μαριγούλας, εκεί όπου άλλοτε στεγαζόταν το μικρό καπνοπωλείο του κυρ-Σωκράτη του Μπιμπίρη και έβρισκες συχνά τον μπαρμπα-Άγγελο Βίδο (Καλιάνος) να καπνίζει και να αφηγείται ιστορίες από την μακρινή, τότε, Βωλάξ.

Στον ίδιο χώρο του Οπωροπωλείου «Η αφθονία» στεγάστηκε αργότερα η αντιπροσωπεία των παγωτών ΕΒΓΑ και από κοινού, Χωραΐτες και ταξιδιώτες αγόραζαν συνήθως παγωτό φυστίκι στα παιδιά τους. Μια γεύση που μάλλον έχει χαθεί από τα σημερινά ψυγεία παγωτών. Και ας πούμε τάχα ότι μόνο αυτό έχει χαθεί.


Ανακτήθηκε από το αρχείο της Ελένης Παρασκευά, με πρώτη ανάρτηση στις 26.08.2014. Επιχρωματίστηκε μέσω του playback-fm.

ποίηση

Nanja Noterdaeme - Τρία μαύρα άλογα

Τρία μαύρα άλογα διέσχισαν
το πλακόστρωτο του χωριού.
Το μεγάλο μπροστά, το μικρό στη μέση και το μεσαίο
να κλείνει τη σειρά,
μαύρα βελούδινα, με τις θεϊκές χαίτες να ανεμίζουν ελαφριά
πριν εξαφανιστούν οριστικά
με την φευγαλέα εικόνα του άγνωστου.

«Πρέπει να τα σκοτώσουμε», είπε ένας χωριανός.
«Θα μας πλακώσουν μια μέρα, όλο και πολλαπλασιάζονται».

 

Η φωτογραφία έξω από το σπίτι του Ζακ και της Ελπίδας. Βωλάξ, αρχές δεκαετίας του '30, σχεδόν ένας αιώνας πριν...

Πρώτη μέρα lockdown

Καλώς τα, τα παιδιά!

H Λουκία η Κακάλαινα (1908-2002), το γένος Κολλάρου, σύζυγος Ανδρέα Σιγάλα, μας υποδέχεται στο σπιτικό της, πριν από κάποιες δεκαετίες... συνέχεια...

Ευτυχές το νέον έτος!

Ο Γιάννης Φυρίγος με φαντεζί γραβάτα, κομψό κούρεμα, χωρίς μούσια και με το χαμόγελο της Τζοκόντας. Έτσι επιβεβαιώνεται πανηγυρικά πως ο σχεδόν μυθικός Ταζέλος ήταν τελικά υπαρκτό πρόσωπο και κάποιοι από μας εξακολουθούμε να είμαστε οι αυτόπτες μάρτυρες της ύπαρξής του... 

Angelos Bratis

Ο διεθνής μετρ της μόδας Angelos Bratis αποφοίτησε από το διάσημο Fashion Institute Arnhem της Ολλανδίας και στη συνέχεια ξεκίνησε να δουλεύει στην Ιταλία, όπου δεν άργησε να γνωρίσει την αποδοχή των πιο ηχηρών ονομάτων της βιομηχανίας της μόδας. Οι συλλογές του χαρακτηρίζονται από μία κομψή, σχεδόν αρχιτεκτονική ρευστότητα και ιδιαίτερα προσεγμένη τεχνική, με την Αρχαία Ελλάδα να αποτελεί πάντοτε βασική του έμπνευση.

συνέχεια...

Προσωπικές αναμνήσεις