Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Χριστός Ανέστη,

Χρόνια πολλά και καλά σε όλους.

Σε μία πολύ δύσκολη περίοδο τελέστηκε σήμερα η Αναστάσιμη λειτουργία στην Παναγία Καλαμάν.

Όλοι προσπάθησαν για να γίνει το πανηγύρι, μετά από δύο χρόνια απουσίας.

Για να ανταμώσουμε πάλι στον ιερό αυτό χώρο.

Για να διασκεδάσουμε και να αφήσουμε πίσω για λίγο τα προβλήματα.

Σας γνωρίζουμε τα αποτελέσματα της λαχειοφόρου:

συνέχεια...

«Η αφθονία» του Μιχαλάκη Παρασκευά (Ταχιάς), οπωροπωλείο και όχι μόνο: αν παρατηρήσει κανείς ο Μιχαλάκης έχει προς πώληση και πολλά άλλα, διαφορετικά μεταξύ τους είδη: Από πήλινες ζάρες (αριστερά) μέχρι βωλακίτικα καλάθια που έπλεκαν οι Φυριγαίοι (αριστερά κάτω), χορτάρινα καλαθάκια από βρούλα (κρεμασμένα ψηλά) και μαζί με αυτά τα γνωστά φ’σερά (στην πόρτα) που έπλεκαν οι γυναίκες. Αντί της πλαστικής σακκούλας, υπάρχει το αυτοσχέδιο χωνί από εφημερίδα, που ήδη έχει στρίψει ο Μιχαλάκης ο Παρασκευάς και το κρατά για να εξυπηρετήσει τον επόμενο πελάτη, ενώ ο αδελφός του Παράσχος στέκεται μπροστά από τα κοφίνια και τα καφάσια, γελαστός, γιατί γνωρίζει ότι τον φωτογραφίζουν (Δεκαετία του 1960).

Το εν λόγω οπωροπωλείο ήταν στον μοναδικό τότε κεντρικό/εμπορικό δρόμο της Τήνου, τον σημερινό λεγόμενο «παλιό δρόμο της Παναγίας». Δίπλα υπήρχε το μπακάλικο του κυρ-Μανώλη του Τζεπαπαδάκη ενώ αργότερα και ακριβώς απέναντι, υπήρξε το μανάβικο του Αντώνη Σπανού (Πλουμής) και της γυναίκας του, της κυρα-Μαριγούλας, εκεί όπου άλλοτε στεγαζόταν το μικρό καπνοπωλείο του κυρ-Σωκράτη του Μπιμπίρη και έβρισκες συχνά τον μπαρμπα-Άγγελο Βίδο (Καλιάνος) να καπνίζει και να αφηγείται ιστορίες από την μακρινή, τότε, Βωλάξ.

Στον ίδιο χώρο του Οπωροπωλείου «Η αφθονία» στεγάστηκε αργότερα η αντιπροσωπεία των παγωτών ΕΒΓΑ και από κοινού, Χωραΐτες και ταξιδιώτες αγόραζαν συνήθως παγωτό φυστίκι στα παιδιά τους. Μια γεύση που μάλλον έχει χαθεί από τα σημερινά ψυγεία παγωτών. Και ας πούμε τάχα ότι μόνο αυτό έχει χαθεί.


Ανακτήθηκε από το αρχείο της Ελένης Παρασκευά, με πρώτη ανάρτηση στις 26.08.2014. Επιχρωματίστηκε μέσω του playback-fm.

Η Ανάσταση πλησιάζει!

Από αριστερά: η Ελευθερία σύζυγος Γιάννη Φιλιππούση (Δράκος), στο βιολί ο μπαρμπα-Κώστας Πανώριος (Σταμνάς), όρθιος ο Μηνάς Βενάρδος Δελατόλας και δεξιά καθισμένος, ένας λαουτιέρης που δεν μπορεί να αναγνωριστεί. Χώρα Τήνου, λογικά στον Μεσοπόλεμο.

Η φωτογραφία ανακτήθηκε από τη σελίδα του facebook «ΤΗΝΟΣ: ΑΝΑΠΟΛΩ Το ΧΘΕΣ» και επιχρωματίστηκε μέσω του playback-fm.

Μεταφορά της είδησης

Πάντα η ζωή έχει τις όμορφες αλλά και τις άσχημες πλευρές της... Δυστυχώς έχω να μεταφέρω ένα δυσάρεστο νέο: ο νονός μου Ιωσήφ Φυρίγος δεν είναι πια μαζί μας, ένας υπέροχος άνθρωπος που μόνο αγάπη είχε να δώσει, για μένα το άγιο ζευγάρι ο Ιωσήφ και η Μαρία που πάντα ειχαν ανοιχτή την αγκαλιά τους. Καλό παράδεισο και πάντα να τον θυμόμαστε με αγάπη.
Ελισάβετ Ξενοπούλου 12:25, 1/01/2022

Μόλις με ενημέρωσε ο πατέρας μου, δεν γνωρίζω περισσότερα, μόνο ξέρω την επιθυμία του να ταφεί στη Βωλάξ.
Ε. Ξ. 12:26

Χτύπησαν πένθιμα οι καμπάνες στο χωριό. Τώρα θα γιορτάζει με την Μαιρούλα του. Καλό παράδεισο να έχει.
Νίκος Καλιαμούτος, 12:44

Τι κρίμα. Ο Θεός να τον αναπαύσει. Θα τον θυμόμαστε όλοι με αγάπη, να τραγουδά στα γλέντια. Σαν σήμερα είχε πεθάνει ο παππούς ο Αντώνης.
Φωτεινή Ξενοπούλου, 1:04

Πέρσι το καλοκαίρι, μάλλον πρόπερσι πια, περπατούσαν με τον Γιακουμή τον Κακάλα. Τους πέτυχα έξω από τον Άγιο Μάρκο. Τους ρώτησα τι κάνουν. Ο θείος Ιωσήφ είχε ένα χαμόγελο και μια κατάφαση συμφωνίας σε αυτά που έλεγε ο Γιακουμής. «Τα ποδάρια μας πονάνε αλλά βγήκαμε μια βόλτα να ξεπιαστούν...» Ο Θεός να τους αναπαύσει.
Αντώνης Ξενόπολος 3:03

Καλή ανάπαυση!! Να ζήσετε να τον θυμόσαστε, Ελισάβετ!
Μαίρη Ιακ. Βίδου 3:04

Και ένα βίντεο που όσο περνά ο καιρός γίνεται και πιο «μοναδικό» (ανάρτηση στο YouTube)
Ανδρέας Βιδάλης 3:46

Καλό παράδεισο να έχει, να ζήσετε να τον θυμόσαστε!
Δημήτρης Ιγν. Βίδος 3:56

Να ζήσετε να τον θυμάστε Ελισάβετ! Καλό παράδεισο!
Μαίρη Ιγν. Βίδου 4:36

...

Χρόνια πολλά!

Αυτές τις ημέρες δεν εχει τόση σημασία το πλήθος των δώρων κάτω από το δέντρο αλλά το να είσαι περικυκλωμένος από αυτούς που αγαπάς και από αυτούς που χρειάζονται περισσότερο την αγάπη σου: τα μικρά παιδιά! Και η λάμψη στα μάτια των παιδιών είναι πιο δυνατή από όλα τα τα φώτα του κόσμου!

Τα παιδιά, αυτά που δημιουργούν νέους στόχους και ελπίδες σε εμάς τους μεγάλους, είναι δίπλα μας και μας στέλνουν τις ευχές τους!

Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο νέος χρόνος!

Εύα

Φραγκίσκα

Δανάη

Χριστούγεννα

Ας ευχηθούμε χρόνια καλά και πολλά, με το κουκουναρόδεντρο της μικρής μας φίλης.

Ας αφήσουμε την ελπίδα που μας δίνουν τα παιδιά να ζεστάνει τις καρδιές μας.

Να ευχηθούμε υγεία και καλύτερες μέρες.

Υ.Γ. Σε ευχαριστούμε Υβόννη για το κουκουναρόδεντρο.

Μερικοί άνθρωποι μπαίνουν ξαφνικά στη ζωή μας, δεν ζητούν την άδειά μας. Κάποιοι από αυτούς εμφανίζονται σιωπηλά και απρόσμενα, κάποιοι άλλοι έρχονται αυθόρμητοι και εκδηλωτικοί. Πραγματικά δεν θυμόμαστε με ποιον τρόπο παρουσιάστηκε ο Τάκης στη μικρή κοινότητα της Βωλάξ. Κι αυτό όχι γιατί η μνήμη μας έχει αρχίσει και ξεχνάει. Απλώς, γιατί αισθανόμαστε ότι ήταν ανέκαθεν στο χωριό, εκεί, ένας από μας. Πάντα ευδιάθετος, επιβεβαιώνοντας ότι τα ωραία πράγματα —οι σωστοί άνθρωποι— έρχονται όταν δεν τους περιμένεις.

Δυστυχώς όμως, ο Τάκης ο Σκούρος έφυγε πιο ξαφνικά απ’ ότι ήρθε. Το σοκ μας έχει μουδιάσει όλους. Πόσο άδικο και ξαφνικό! Η απώλεια είναι μεγάλη και προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε στη νέα κατάσταση, να το συνειδητοποιήσουμε, να το πιστέψουμε.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει και φιλόξενη η αγκαλιά που θα τον δεχτεί. Είμαστε όλοι συγκλονισμένοι. Συλληπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Έχετε τις ευχές όλων μας για ανάπαυση της ψυχής του.

Αντίο Τάκη

Στις 3/11 στις 11.00 (νέα ώρα) η Δάφνη-Ευθυμία Μαραγκού παρουσιάζει την αρχιτεκτονική διπλωματική της μέσω zoom σύνδεσης, η οπoία θα είναι ανοικτή για όλους και όλες. Για όποιον ενδιαφέρεται, το link είναι αυτό: https://tuc-gr.zoom.us/j/97175825688?pwd=am5aSmoxSFpoMkZmbnBicjFud0FjQT09

συνέχεια...

Αποσύρομαι από την πραγματικότητα αθόρυβα, κάτω από τ’ αστέρια, ξυπόλητος, όπως το Μαρκάκι όταν ήταν παιδί ή ό Άγγελος, που έβγαινε κρυφά τα βράδια από το σπίτι για να καπνίσει τον ύπνο, βήχοντας πότε-πότε.

Μαζεύομαι κάτω από τον έναστρο ουρανό, μέσα στο φώσφορο του χρόνου, όπως ο Μπόρτουλας, που θυμούνται οι παλιοί, μονάχος του στη σκοτεινή στιγμή, αφύλακτος, με το μνημονικό στραπάτσο, να ανάβει φωτιές από τσουκνίδες, εκεί, που σήμερα είναι το γήπεδο του μπάσκετ, ή και πιο πέρα, στα μακρινά φυλάκια του χωριού, ποιος ξέρει για ποιο λόγο…

Και τις ίδιες νύχτες, στο σήμερα πιά, πιστά στο καλοκαιρινό ραντεβού τους τ’ αστέρια, σαν να έχουν μαζευτεί όλα επάνω από τη Βωλάξ, φωτίζοντας όχι μόνο την νύχτα μα και τα αφανή πλάσματα της ημέρας. Ρίχνουν φως στα πίσω χρόνια, λούζουν τις ζεστές πέτρες του Απλώματος και, ειδικά φέτος, παραλίγο να κάψουν τον φωτογραφικό φακό του Νίκου, που είναι πάντα εκεί, δίπλα, για να φυλάξει με προσοχή τις γλυκιές μας αναμνήσεις. Αναμνήσεις που ξεκινούν τον Αύγουστο και τελειώνουν με τα πρωτοβρόχια του Σεπτέμβρη. Γλυκιές αναμνήσεις που υπάρχουν επειδή κάποτε τελειώνουν. συνέχεια...

Οι τρύγος ολοκληρώθηκε στο «καλλιστάφυλο Μπουρό», όπως το αναφέρει και ο ιερέας-ποιητής Νικόλαος Περπινιάν, στα 1854. Εμείς να ευχηθούμε καλά κρασιά, καλόπιοτα και καλό Χειμώνα.

Οι φωτογραφίες πραγματοποιήθηκαν στις 11/09/2021 (ώρα 07:35) από τον Γιάννη Αρμακόλλα, έναν ακούραστο διασώστη-συντηρητή και αγνό λάτρη της ιστορίας της Τήνου. συνέχεια...