Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Όταν ήμουνα μικρός θυμάμαι τον πατέρα μου πάντα να λέει ότι τις βέργες και τα καλάμια τα κόβουμε καλοφέχτη. Αυτή είναι η περίοδος από την πανσέληνο, όταν παίρνει να αδειάζει η πανσέληνος και πηγαίνει προς τη νέα σελήνη. 

Μαραγκός ο άνθρωπος, τέλος πάντων υποτίθεται πως κάτι ήξερε από ξύλα και τέτοια πράγματα.

Κάποια στιγμή, παιδάκι ή έφηβος όταν ήμουν, τον ρώτησα γιατί πια πρέπει να κοπούν καλοφέχτη; ποιό το νόημα και πώς γίνεται αυτό και τι σημαίνει; Μου απήντησε: "δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό, εμείς έτσι το βρήκαμε από πάντα, αν θέλουμε να είναι γερό το ξύλο, το κόβουμε όταν έχουμε καλοφέχτη". Αυτά όλα τη δεκαετία του 80 με 90.

Πέρασαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε. Οπως ο πατέρας μου έφυγε από το χωριό και πήγε στην Αθήνα, έτσι κάποια στιγμή έφυγα κι εγώ και πήγα στην Αμερική. Ψάχνοντας εδώ στην νέα ήπειρο να βρω διάφορα πιο... ανθρώπινα πράγματα, ίσως πιο αξίας, άρχισα να ψάχνω διάφορες παραδόσεις των ινδιάνων.

Εδώ στην Αμερική υπάρχουν κάποια μουσεία τα οποία λέγονται ζωντανά μουσεία,  όπου το έκθεμα δεν είναι απλά και μόνο ένα αντικείμενο ή ένα δωμάτιο, στολισμένο ή  διακοσμημένο με συγκεκριμένο τρόπο. Σε αυτά τα μουσεία υπάρχουν και άνθρωποι που λέγονται αναπαριστές (reenactors). Αυτοί οι άνθρωποι υποδύονται  το ρόλο τους και είναι σαν να είναι ζωντανό μέρος του εκθέματος.

Φανταστείτε λ.χ. πως σε ένα μουσείο, μέσα σε μία αίθουσα βλέπουμε κάποιον να φτιάχνει ένα καλάθι, ένας άνθρωπος ντυμένος με τα ρούχα της εποχής. Αυτός ο άνθρωπος, υποδυόμενος τον ιστορικό χαρακτήρα,  εξηγεί την ιστορία του, την καθημερινότητά του, το πώς Βρίσκει τις βέργες και πώς φτιάχνουν τα καλάθια κλπ.

Σε ένα από αυτά τα μουσεία λοιπόν υπάρχει ένας άνθρωπος που λέγεται Noel Grayson, ο οποίος προέρχεται από τη φυλή των Τσερόκι (Cherokee). Εργάζεται στο μουσείο ως reenactor, αλλά ταυτόχρονα μεταδίδει τις γνώσεις του και έξω από αυτό, κάνοντας σεμινάρια σε άλλους Ινδιάνους και Δυτικούς. Επικεντρώνεται κυριως στα όπλα και εργαλεία που έφτιαχναν και χρησιμοπιούσαν οι Ινδιάνοι πριν την έλευση των Δυτικών.

Ένα από τα πράγματα που φτιάχνει αυτός ο άνθρωπος, με την παλιά τεχνική των Ινδιάνων, είναι το τόξο. Σε κάποιο σεμινάριο διηγόταν πως για το ξύλο του τόξου, πρέπει να προσέξεις να βρεις ένα δέντρο που να είναι ίσιο, να μην έχει στρίψει και να μην έχει κλαδιά για μεγάλο διάστημα, περίπου όσο το μπόι σου, κ.λπ. 

Ενα άλλο σημαντικό, είπε, είναι το πότε θα κοπεί το δέντρο. Πρέπει το δέντρο να κοπεί το "Μαύρο Φεγγάρι" (black moon). Το μαύρο φεγγάρι, βάσει της εξήγησης του, είναι το φεγγάρι στην καρδιά του χειμώνα, κάπου μέσα στον Γενάρη, όταν είναι πανσεληνος και αρχίζει να φθίνει και να πηγαίνει προς την νέα σελήνη...

Έτσι λοιπόν, πάνω από τριακόσια χρόνια πριν την συζήτηση που είχα με τον πατέρα μου, κάποιοι άνθρωποι που ήταν εφτά χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά από την Βωλαξ, είχαν την ίδια γνώση πως, για να κρατήσει κάτι που κόβεις, πρέπει να το κόψεις καλοφέχτη...

Σας ευχαριστώ για την ακρόαση.

Μοιραστείτε το

2 σχόλια

#678
μπαρμπα-Μητς
Που είναι το Like??????
24 Μαϊου 2021
#679
Mix
Ο κόσμος πάντα ήταν μικρός... Εμείς νομίζουμε ότι είναι μεγάλος... Ευχαριστούμε που μας το θυμισες!!!
26 Μαϊου 2021