Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

 

Η Λουκία Σιγάλα μπορεί να προχωρά επιτυχώς, εδώ και χρόνια, το εκπαιδευτικό της έργο ως δασκάλα στο σχολείο της Τήνου αλλά κάποτε ήταν και εκείνη μαθήτρια... 

Σε εκείνα λοιπόν τα χρόνια, όπου ταπαιδιά γίνονται έφηβοι και οι πρώτες σκέψεις αποκτούν νόημα, δημοσιεύθηκε ένα κείμενό της για την μεγάλη της αγάπη: Το χωριό Βωλάξ. Και μάλιστα έδειξε έμπρακτα πόσο αγαπάει το χωριό αφού, στην πορεία, επέλεξε να μείνει ως μόνιμη κάτοικός του! Δημοσιεύτηκε στις 3.01.1993, στην εφημερίδα Τηνιακή Φωνή [φ.48, β' περίοδος] και σας το μεταφέρουμε. 

«Mακριά, ξεχασμένη, μοναχική. Πέρα από κάθε ήχο, πέρα από κάθε στοιχείο του σημερινού κόσμου, του σημερινού πολιτισμού. Αναπνέεις τον αέρα ενός ξεχασμένου περιβάλλοντος. Αναπνέεις τον αέρα ενός απομακρυσμένου κόσμου, μιας άλλης ζωής που όμως όλοι πιστά ακολουθούμε, που όλοι έχουμε την ανάγκη να την ακολουθήσουμε. Γιατί η φλόγα καίει ακόμα και δεν σβήνει. Γιατί η φλόγα καίει βαθιά κάθε επιθυμία μας να ζήσουμε στον πρωτόγνωρο τόπο σου. Σ' αυτό τον τόπο μεγαλώσαμε, που γελάσαμε, που κλάψαμε, που αγαπήσαμε. 

Πραγματικά είσαι ξεχωριστή. Είσαι αυτό που όλα τα χρόνια αναγνωρίζουμε, που εμπιστευόμαστε, που ποτέ δεν θα αποχωριστούμε γιατί αγαπάμε αυτή την ζεστή αγκαλιά που μας έρχεται κάθε καλοκαίρι, χειμώνα κοντά της να ξεχάσουμε τα βάσανα αυτού του στυγερού κόσμου, να βρούμε λίγη ησυχία που είναι τόσο σπάνια πια, να ζήσουμε τις πιο κρυφές επιθυμίες μας, να νοσταλγήσουμε τα περασμένα χρόνια. 

Όπου και να γυρίσεις αντικρίζεις αυτό που σε κάνει μοναδική. Αυτό το περιβάλλον, αυτή η σύνθεση φύσης και ανθρώπου. Δέος. Βράχοι τεράστιοι, μεγάλοι σαν τη μαγεία που προξενούν. Κρύβεσαι μαγεμένος και αναρωτιέσαι πως ο Θεός δημιούργησε αυτό το ξεχωριστό περιβάλλον που σε παροτρύνει να το γνωρίσεις, να μοιραστείς τα κρυφά μυστικά του. 

Τώρα πια έχεις συνδεθεί μ' αυτό το μικρό χωριό και δεν μπορείς να το αποχωριστείς. Έτσι και εμείς, θεωρούμε αυτό το μικρό θαύμα του Θεού σαν ένα ξεχωριστό κομμάτι της ζωής μας. Γιατί η φλόγα δεν θα σβήσει. Θα καίει για σένα παντοτινή μας αγάπη, για σένα Βωλάξ».

 

 Λουκία Σιγάλα, 3.01.1993

 Για την μεταφορά: mix_06.2015

Μοιραστείτε το