Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

Σύμφωνα με τη μυθολογία που μας μεταφέρει ζωντανά ο Oβίδιος, ο Ίφις γεννήθηκε από ανθρώπους ταπεινούς και ερωτεύτηκε κάποτε την πανέμορφη Αναξαρέτη που ήταν απόγονος μιας από τις λαμπρότερες γενεές. Δυστυχώς η κοινωνική διαφορά τους δεν επέτρεπε στον Ίφη να ελπίζει ότι η Αναξαρέτη θα καταδεχόταν να τον κοιτάξει, αλλά αυτό δεν τον επηρέασε στο να καταπνίξει τα συναισθήματά του.

Πρώτα πλησίασε τους υπηρέτες της και μετά από πολλές προσπάθειες κατάφερε να τους πείσει να της διαβιβάσουν γράμματα στα οποία εξέφραζε όλη την τρυφερότητά του για εκείνην. Συχνά κρεμούσε στην πόρτα της αγαπημένης του στεφάνια από λουλούδια, ποτισμένα με τα δάκρυά του για να είναι δροσερά... Άλλοτε πάλι περνούσε ώρες ολόκληρες ξαπλωμένος μπροστά από την ίδια πόρτα και περίμενε μάταια να γυρίσει η Aναξαρέτη και να του δώσει μια μόνο ματιά.

Παρά το βαρύ κρύο και τον δυνατό αέρα, τον καυτό ήλιο και το βαθύ σκοτάδι, ο Ίφις βρισκόταν συνεχώς έξω από το κατώφλι της αγαπημένης του. Η άκαρδη όμως Αναξαρέτη, πιο σκληρή και από βράχο, περιφρονούσε κάθε δείγμα έρωτα του νέου. Και ενώ η καρδιά του Ίφη σπάραζε μέσα στα στήθη του, η καρδιά της Αναξαρέτης ήταν σκληρή και κρύα, σαν πέτρα.

Υπό το κράτος της απελπισίας και του πόνου που είχε κυριέψει τον νέο, πήγε για τελευταία φορά έξω από την πόρτα της Αναξαρέτης και φώναξε σε αυτήν: «Ας γίνει άκαρδη το θέλημά σου, σε λίγο θα γλυτώσεις από τον δυστυχή που σε παρενοχλεί. Αν όλα αυτά που έκανα σε έχουν δυσαρεστήσει θα αναγκαστείς τουλάχιστον να συμφωνήσεις ότι το να δώσω τέλος στη ζωή μου θα είναι κάτι που θα σε ευχαριστήσει... Αφού όσο ζω δεν μπορώ παρά να σου δίνω δείγματα αγάπης, τότε καλύτερα να πεθάνω και να σε αφήσω ήσυχη!»

Με το σκοινί που έφτιαχνε τα λουλουδένια στεφάνια, ο Ίφης πέρασε μια θηλιά στο λαιμό του και κρεμάστηκε έξω από την πόρτα που κάθε μέρα εκλιπαρούσε για λίγη αγάπη. Οι υπηρέτες έσπευσαν να τον βοηθήσουν αλλά ήταν ήδη αργά. Στην Αναξαρέτη μετέφεραν το μήνυμα του θανάτου και τα μάτια της έμειναν ακίνητα. Το αίμα πάγωσε και νεκρική ωχρότητα σκέπασε το πρόσωπό της. Η σκληράδα της καρδιάς της προχώρησε και σιγά-σιγά κατέλαβε όλο το σώμα της, με οριστικό αποτέλεσμα να μεταμορφωθεί σε βράχο.

Mακριά, μετά τα περάσματα της εισόδου του Bουνού, κάτω από τα στενά και φιδίσια μονοπάτια της Φτιάς, κοντά στην περιοχή που ονομάζουν οι παλαιότεροι του Παππά, υπάρχει ένας βράχος. Ένας ταπεινός βράχος που μοιάζει με το σώμα μιας όμορφης γυναίκας.

Μοιραστείτε το

2 σχόλια

#666
Καλησπέρα, σας παραθέτω ένα ποίημά μου, που εμπνέυστηκα από κείμενο της σελίδας σας...


Ίφις και Αναξαρέτη

Στα μακρινά περάσματα, στης Φτιάς τα μονοπάτια
και στου Παπά τ΄ απρόσιτα, δυο πετρωμένα μάτια.
Του ΄Ιφη τα στενάγματα
Τ’ ακούς από άκρη σ΄ άκρη,
στου πέλαου τα μάκρη,
στ’ απάτητα χαλάσματα:

«Αχολογάει ο έρωντας, στα τρισερειπωμένα!
Αχολογάει ο έρωντας, αχολογάει για μένα».

Κρεμάει στην αυλόπορτα στεφάνια μυρωμένα,
Ολάνθιστα, καλόδετα και δακρυονοτισμένα
Κι όπως παγαίνει το μωρό
και συχνοπαντουρίζει,
έτσι στριφτογυρίζει
μες στης αγάπης το χορό…

Μα εκείνη δεν του χάρισε ματιά να τον κοιτάξει.
Πως τάχα νά ΄ταν μπορετό δάκρυ να μην σταλάξει;

Αβαγιανούς κι αρώματα, η αγάπη όταν σκορπίσει
γλυκαίνει κάθε αθιβολή το στόμα κι αν στομίσει…
Μα βγάζει τα ξινάρια της
σαν την καρδιά παιδεύει!
Και ξεριζώνει τη χαρά,
το χώμα ανασκαλεύει.

Με το σκοινί που έδενε τα λούλουδα στεφάνια
Με το σκοινί κρεμάστηκε… Φτερώθηκε στα ουράνια…
30 Ιουνίου 2020
#667
Jimel
(απάντηση στον κο. Κομνά)

Μερικές φορές θες να πεις περισσότερα
και σου βγαίνει μόνο μια λέξη —ένα μικρό «ευχαριστώ»
Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας μαθησιακής δυσκολίας
(θέλω να πιστεύω)
Ούτε εξάλλου, της έντονης συγκίνησης που κλέβει λέξεις,
φράσεις ολόκληρες, παραγράφους
Είναι που νιώθεις αμήχανος στην ποίηση
μικρός μπροστά στη τέχνη
Ας είναι
Ας το γράψω με κεφαλαία, μήπως και φανεί:
«ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ»
1 Ιουλίου 2020