Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!
H σοφία της φύσης

«Tα δέντρα είναι γενικά σοφά πλάσματα, και είναι σοφά γιατί έχουν μεγάλη υπομονή. Γεννιούνται, δηλαδή βγαίνουν απ' το χώμα, μικρά μικρά, σαν χορταράκια, και σιγά σιγά, δένουν κορμό, δένουν κλαδιά και γίνονται τεράστιοι γίγαντες, έτσι που να μπορούμε να καθόμαστε τα καλοκαίρια κάτω απ' τη σκιά τους και να δροσιζόμαστε. Ακόμη όμως πιο σοφά είναι τα αιωνόβια δέντρα, αυτά δηλαδή που ζουν χρόνια πολλά, ολόκληρους αιώνες. Καταλαβαίνετε πόση σοφία έχουν θησαυρίσει αυτά τα δέντρα μέσα στους αιώνες, τι έχουν δει τα μάτια τους;»

«Τα αιωνόβια δέντρα ήταν κιόλας εδώ, όταν ο άνθρωπος ταξίδευε ακόμη με τα πόδια ή καβάλα στα υποζύγια, άλογα, δηλαδή, μουλάρια ή γαϊδούρια. Κι όσο περνούσανε τα χρόνια, τον είδαν να ξυπνά, σιγά σιγά, και να ανακαλύπτει, πρώτα τα κάρα και τις άμαξες και, ύστερα, τα τρένα, τ' αυτοκίνητα, τ' αεροπλάνα, τα διαστημόπλοια... Οι άνθρωποι ανακαλύπτανε και φεύγανε· τα αιωνόβια δέντρα μένανε πάντα εδώ, συγκεντρώνοντας, ανάμεσα στους αλλεπάλληλους κύκλους του κορμού τους, γνώσεις ανεκτίμητες. Γίνανε κάτι σαν βιβλιοθήκες· μέσα στα κύτταρά τους είναι γραμμένη όλη σχεδόν η ιστορία του ανθρώπινου είδους.

»Δεν είναι όμως μόνο γι' αυτό σοφά τα αιωνόβια δέντρα. Οι ρίζες τους, έτσι που χώνονται βαθιά, όλο και πιο βαθιά, μέσα στο χώμα, βρίσκονται πολύ κοντά στην καρδιά της γης και συνομιλούν μαζί της και μαθαίνουν απ' αυτήν μυστικά που είναι άγνωστα στον Επάνω κόσμο. Τα κλαδιά τους πάλι, τα πανύψηλα κλαδιά τους, που χαϊδεύουν με τα φύλλα τους το μέτωπο του ουρανού, ακούνε ιστορίες που τους λένε τ' άστρα, ιστορίες που ποτέ τους δε θα μάθουνε οι άνθρωποι...»

Δύο κυπαρίσσια φυτεύτηκαν στο χωριό πριν από 100 ολόκληρα χρόνια. Το πρώτο, έξω από το σκευοφυλάκιο της ενορίας και το δεύτερο στο κοιμητήριο των μικρών παιδιών, στο σημείο που είχε γκρεμιστεί η παλιά ενορία έναν αιώνα πριν.

Ένα μεσημέρι, που μόνο ο ήχος από τα τζιτζίκια ακούγονταν στο χωριό, πήραμε μια μεζούρα και μετρήσαμε τον κορμό τους...

Σακριστία: 1.73m (διάμετρος στο έδαφος), 1.39m (διάμετρος στο 1m από το έδαφος)

Κοιμητήριο: 2.08m (διάμετρος στο έδαφος), 1.83m (διάμετρος στο 1m από το έδαφος)

Και αφού μετρήσαμε, κάτσαμε στη σκιά τους για να ξεκουραστούμε.

Ο ήλιος έκαιγε στο πέρα χωράφι...

 

Για την μεταφορά: mix 07/2015

Μοιραστείτε το