Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

βράχια

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα βράχια.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Σύγχρονες παρεμβάσεις

Δεν είχαμε καυχηθεί ποτέ πως έχουμε δρόμους εύκολους για περπάτημα, το αντίθετο ίσως. Οι μαρμάρινες όμως πινακίδες που μας οδηγούν σε αυτούς τους δρόμους, σε αυτά τα μονοπάτια, είναι πολύ όμορφες. συνέχεια...

Με... Θηλυκή ματιά

Η Ιωάννα Παπασταθοπούλου είναι μια γυναίκα του σήμερα: ευαίσθητη και δραστήρια, με ανησυχίες και δημιουργικότητα! Ο Μουντάδος –η έδρα της– γίνεται κάτι σαν το Ακρωτήριο Κανάβεραλ: μία βάση εκτοξεύσεως πυραύλων που ταξιδεύουν σε όλο το διάστημα, παντού στο σύμπαν! Βέβαια, στα ταξίδια της χρησιμοποιεί πιο απλά μέσα: το ταπεινό βάδισμα...

Υπάρχουν κάποιοι περιπατητικοί ταξιδιώτες... Στα ταξίδια δεν ακολουθούν συγκεκριμένο πρόγραμμα, δεν περπατάνε (απαραίτητα) από τα γνωστά περάσματα και δεν ακολουθούν κάποιο συγκεκριμένο δρομολόγιο. Αφήνονται να τους παρασύρει η ροή των πραγμάτων, το τοπίο, ο ήλιος και τα σύννεφα... Πιο συχνά, αφήνονται στον χρόνο. Ο μόνος στόχος με τον οποίο ξεκινάνε, είναι το τελικό μέρος που θέλουν να φτάσουν, αλλά και αυτός ο στόχος είναι ρευστός...

Ταξιδεύουν όχι μόνο για να φύγουνε αλλά και για να επιστρέψουνε κάποτε... Δηλαδή, δεν είναι μόνο αυτό που ανακάλύψαν στον δρόμο, αλλά επαναδιαπραγματεύονται ακόμη και τη σχέση τους με το μέρος στο οποίο ανήκουν. Ταξιδεύουν όχι μόνο για να αντικρίσουνε νέα τοπία, αλλά και για να δούνε με μια νέα, «άλλη ματιά», αυτά που άφησαν πίσω όταν γυρίσουνε. Όταν αντικρίζουν κάποιον τόπο για πρώτη φορά, ή όταν ανακαλύπτουν ένα μέρος –γιατί κάποιοι τόποι, όσες φορές και αν πάει κανείς σ' αυτούς, πάντα έχουν κάτι να μας αποκαλύψουν– υπάρχει εκτός από τη λάμψη του ίδιου του τόπου και η δική τους λάμψη. Και αυτή η λάμψη φαίνεται σε αυτές τις φωτογραφίες. 

Οι ελάχιστες φωτογραφίες της Ιωάννας, που θα δείτε εδώ, «κινούνται» και στον τόπο –τέσσερις είναι από το μονοπάτι που ξεκινάει από τον Φαλατάδο, μέχρι κάτω, χαμηλά στο Αγάπη – και τον χρόνο –οι άλλες τρεις είναι όταν η Άνοιξη αγγίζει το χωριό μας. Απολαύστε τις! συνέχεια...

Με... θηλυκή ματιά

Η Anne-Marie φωτογράφησε το 2008 (με παραδοσιακή, μη ψηφιακή μηχανή) τα κοντινά βράχια του χωριού. Σας παρουσιάζουμε κάποια από αυτά, μαζί με τις γαλλικές λεζάντες που υπήρχαν από πίσω.

συνέχεια...

Με... Θηλυκή ματιά


Deucalion's newborn

Η Κατερίνα Φωσκόλου είναι μια νέα και ταλαντούχα φωτογράφος από την Τήνο. Είναι ένας ενδιαφέρον και ευαίσθητος άνθρωπος που με τον φακό της έχει αποτυπώσει πολλές από τις γωνιές και τους ανθρώπους του χωριού μας. 

Αξίζει να επισκευτείτε την ιστοσελίδα της. Ταξιδέψτε, όχι μόνο με το χωριό μας, αλλά και με την υπόλοιπη δουλειά της. Μικρή νεράιδα, ρίχνε μας αστερόσκονη από ψηλά μήπως ο κόσμος γίνει πιο φωτεινός!

 

 

Για την μεταφορά: mix 09/2015

«Αν ένας άνθρωπος ξεκινήσει με σιγουριά, θα τελειώσει με αμφιβολίες·
αν ξεκινήσει με αμφιβολίες, θα τελειώσει με σιγουριά»
–Βολταίρος

Σκοπός αυτής της σελίδας να ανεβάσουμε όσες περισσότερες απόψεις υπάρχουν για την προέλευση των βράχων της Βωλάξ, και εσείς να βγάλετε την δική σας απόφαση. Προσθέτουμε, λοιπόν, την άποψη του καθηγητή Μητρόπουλο για τον ρόλο που έπαιξε το θαλάσσιο περιβάλλον των Κυκλάδων.συνέχεια...

Έχουμε αναφέρει ξανά την διδακτορική διατριβή του Nικόλαου A. Mάστρακα (Πανεπιστήμιο Πατρών. Σχολή Θετικών Επιστημών. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτών Πρώτων Υλών) με τίτλο «ο Γρανίτης της Τήνου και οι συνδεόμενοι με αυτόν σχηματισμοί Skarn» το 2006. H έρευνα είναι καθαρά επιστημονική και έχει σημασία να δούμε σε τι αναφέρεται, αφού μελετά μεταξύ άλλων τα πετρώματα του χωριού μας.

Η παρούσα έρευνα αναφέρεται στην πετρολογική και κοιτασματολογική μελέτη του πλουτωνίτη της νήσου Τήνου και την συνδεδεμένη μ' αυτόν μεταλλοφορία σεελίτη (βολφραμιούχος) τύπου skarn. Ο ασβεσταλκαλικού χαρακτήρα πλουτωνίτης δείχνει τεκτονικού–θερμομεταφορικού τύπου επαφή με τα πετρώματα του πλαισίου. Συνίσταται από δύο βασικές λιθολογικές φάσεις: έναν μεταργιλικού χαρακτήρα βιοτιτικό–κεροστιλβικό γρανοδιορίτη που τοποθετήθηκε γύρω στους 17Μα σε καθεστώς συμπίεσης σε θερμοκρασία ~770οC και πίεση ~5,2Kbars. Ο γρανοδιορίτης προήλθε από ένα μάγμα που ήταν αποτέλεσμα μερικής τήξης υλικών μανδυακής προέλευσης και πετρωμάτων του ανώτερου φλοιού. Ο δεύτερος λιθότυπος πλουτωνίτη είναι ένας περιφερειακά αναπτυσσόμενος υπεραργιλικός γρανιτικός–βιοτιτικός λευκογρανίτης.συνέχεια...

Θεωρίες...

Η συναρπαστικότερη θεωρία –και φυσικά άκρως αμφισβητήσιμη– για τα βράχια της Βωλάξ είναι αυτή που τα εμφανίζει ως μνημεία γνώσης "αρχαίων αστροναυτών"...

Η πιο συναρπαστική θεωρία για την ύπαρξη των ιδιαίτερων βράχων της Βωλάξ πιστώνεται στον γνωστό Ελβετό ερευνητή Erich von Däniken, συγγραφέα 26 δημοφιλών βιβλίων. Προέκυψε στα μέσα της δεκαετίας του '70 (εξάλλου δεν υπήρχε δρόμος για το χωριό μέχρι και το 1972 ενώ, λίγοι γνώριζαν την ύπαρξή του) και αναζωπηρώθηκε μετά από ένα άρθρο για το χωριό, σπάνιο για εκείνα τα χρόνια. του περιοδικού Ταχυδρόμος (συντάκτης: Βασίλης Καββαθάς 1979;).

Το ενδιαφέρον ενός μεγάλου εντύπου της εποχής αλλά και οι απίστευτη δημοτικότητα των πράγματι εντυπωσιακών για την εποχή θεωριών του φον Νταίνικεν με τις πέτρες-είδωλα των νησιών του Πάσχα, έδωσαν τροφή για την εξήγηση του τι είναι και πως προήλθαν αυτά τα ολοστρόγγυλα βράχια. Και όντως, οι διάσπαρτοι στρογγυλοί σαν αερόλιθοι βράχοι, δημιουργούν μια περίεργη αίσθηση αφού βρίσκεσαι σε ένα ιδιαίτερο περιβάλλον που δεν έχει καμία σχέση εδαφολογικά με το υπόλοιπο νησί. Πόσο δε, όταν γνωρίζεις ότι αυτού του είδους οι γρανιτικές στρογγυλές πέτρες υπάρχουν σε ελάχιστα μέρη στον πλανήτη, με κυρίαρχη την εικόνα του Μεξικού. συνέχεια...

Μερικοί άνθρωποι φανερώνουν κάποια σπάνια ταλέντα, επιδεικνύουν αρετές που δεν μπορούμε να φανταστούμε, ζουν έντονη ζωή και νιώθεις ότι οι ενέργειές τους έχουν επίδραση επάνω στο φυσικό κόσμο. Και τι περίεργο, σαν φυσική αντιρρόπηση σε όλα αυτά, συνήθως, έχουν ένα σιωπηλό, άγνωστο σ' εμάς, αδιάφορο -αν επιτρέπεται η έκφραση- τέλος. Κάποιοι άλλοι, πάλι, είναι αυτό που λέμε κοινοί άνθρωποι. Ήσυχα εμφανίζονται και σχεδόν ζούνε μυστικά, χωρίς φασαρίες, κρότους και φωνές.

Και γι' αυτούς όμως η μοίρα έχει τον τελευταίο λόγο. Αυτή κάνει τη διανομή των ρόλων, αυτή μοιράζει τα κουστούμια, αυτή σκηνοθετεί. Αυτή είναι που θέλει στους ήρεμους και ευγενείς να δώσει (κάποτε) ένα διαφορετικό φινάλε. Αυτή τα πάνω κάτω φέρνει και βάζει ήχο στη σιωπή. συνέχεια...

86 αναφορές σε 28 χρόνια

 

Ήμουν έφηβος όταν είχαν πάρει τους γονείς μου τηλέφωνο από το χωριό, να τους ενημερώσουν ότι υπήρχε κάποιο περιοδικό που έγραψε για μας –για τη Βωλάξ, δηλαδή. Ο πατέρας μου έτρεξε στο περίπτερο και μας έφερε το τεύχος. Καθίσαμε όλοι από πάνω του και καμαρώναμε αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι... Σαν μια επέτειο αυτών των 30 χρόνων (1986-σήμερα), θα δοκιμάσουμε να σας παρουσιάσουμε όλες αυτές τις δημοσιεύσεις, συγκεντρωμένες μαζί!

Αξίζει να διαβάσετε τα κείμενα με τη σειρά, όπως ένα διήγημα, και να παρατηρήσετε την αξιοζήλευτη εξέλιξη του χωριού μέσα στον χρόνο. Από την εγκατάλειψή του και τους ελάχιστους γέροντες κατοίκους του, μέχρι σήμερα, με τις ορδές αυτών που το επισκέπτονται για τα βράχια, τα καλάθια, τις εκδηλώσεις του. Από την εποχή που ελάχιστοι γνώριζαν την ύπαρξή του μέχρι τις μέρες μας που αποτελεί σημείο αναφοράς ολόκληρης της Τήνου.

Και τέλος –γιατί αυτό έχει σημασία– να προσέξετε πως κάποιοι κάτοικοι γύρω στα 65, κατά τα μέσα της δεκαετίας του '80, ένιωθαν απομονωμένοι και ζούσαν δύσκολα, ενώ σήμερα οι ίδιοι, στα 80+ πλέον, δηλώνουν «Εδώ περνάμε μεγαλείο»! συνέχεια...

Τρία είναι τα δεδομένα που προκαλούν το ενδιαφέρον του κόσμου στα βωλακίτικα βράχια: η μοναδικότητα της θέσης τους, η ποσότητά τους και η ιδιότυπη σφαιρικότητά τους η οποία εξηγείται λόγω της πετρωματικής φθοράς στα ανεμογενή εδάφη της περιοχής. Υπάρχει όμως και κάτι περισσότερο;

Η μοναδικότητα, σε όλη την Ελλάδα, αυτών των βράχων, αλλά και το σφαιρικό σχήμα τους κάνουν πολλούς να πιστεύουν ότι πρόκειται για μια ανεξήγητη εσωτερική δύναμη της περιοχής...

Κάποιοι επισκέπτες μας έλεγαν, πριν από λίγα χρόνια, ότι οι στρογγυλές πέτρες της Βωλάξ τους βγάζουν κάτι τo «μαγικό»: «Ενόσω τις καίει ο ήλιος το καλοκαίρι, αν τις ακουμπήσεις θα νιώσεις δροσιά, αλλά και στις κρύες μέρες του Πάσχα, αν είσαι δίπλα τους, θα αισθανθείς ζέστη. Έχουν κάτι το ζωντανό, κάτι το ιδιαίτερο που δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε».

Σερβιτόρος από ταβέρνα του χωριού, σχολίαζε «κοροϊδεύοντας» κάποιες τουρίστριες που του ζήτησαν να χαμηλώσει τη μουσική της ταβέρνας, όταν του ανέφεραν για «στρογγυλές πέτρες που "μιλάνε", και δεν μπορούν να τις ακούσουν».συνέχεια...