Βωλάξ, Τήνος. Τόπος όμορφος και ζωντανός. Χωριό αγαπημένο. Μέρος που θέλουμε να προστατέψουμε και να αναδείξουμε πιο πολύ από ποτέ! Εκτιμούμε όλα όσα μας προσφέρει μέσα απ' την ιστορία και την κουλτούρα του, μέσα από την αξεπέραστη φύση και τις αξίες των ανθρώπων του...
Ακολουθήστε μας!

θησαυρός

Εμφανίζονται αναρτήσεις με την ετικέττα θησαυρός.   Ολες οι ετικέττες, Ολες οι αναρτήσεις

Tο φετινό Kυνήγι του Θησαυρού που πραγματοποιείται στο χωριό μας για τέταρτο συνεχές καλοκαίρι είναι πλέον κάτι σαν θεσμός! Aυτή τη χρονιά θα λάβει μέρος αποσπασματικά, για τρεις ολόκληρες ημέρες, καθ' όλη δηλαδή την διάρκεια της κατασκήνωσης. Mετά το πέρας αυτής, και αφού θα έχει παιχτεί από τα παιδιά το 60% του παιχνιδιού, θα μαζευτούμε στο θέατρο του χωριού όπου το παιχνίδι θα κορυφωθεί με τη συμμετοχή και των μεγαλυτέρων. Mια πρώτη ανακοίνωση θα βρείτε στην αγγλόφωνη* αφίσα μας!

Aνάμεσα στα βράχια και σε διαδρομές που θα αναπτυχθούν πέρα από τα στενά όρια του χωριού (!) ψάχνουμε χαρτάκια με γράμματα και νούμερα, έναν κώδικα που πρέπει να «σπάσει» για έναν και μόνο στόχο: Tο σεντούκι των πειρατών και ότι αυτό κρύβει!
συνέχεια...

Σας δίνουμε την «ιστορία-πίσω-από -τον-μύθο» (βραδυνή πυρά του Camp, 9.08.2012) που δικαιολογούσε τι ήταν αυτό που έψαχναν οι ομάδες στο Κυνήγι του Θησαυρού. Μας την μετέφερε ο μπαρπα-Μητς...

Πρόλογος

Το παραμύθι είναι μια φανταστική προφορική διήγηση, που συνήθως αποτελείται από πολλά και διαδοχικά επεισόδια, και πολλές φορές από διαφορετικές ιστορίες όπου η μία σε οδηγεί στην επόμενη. Το παραμύθι διαφέρει από τον μύθο, είναι παρά-τον-μύθο, γι αυτό και λέγεται παραμύθι. Λένε πως όλος ο κόσμος του πρωτόγονου ανθρώπου, η θεωρία και ο φόβος του για τα διάφορα φυσικά φαινόμενα, η πίστη του στη μαγεία και οι δεισιδαιμονίες του, η πίστη του στις υπερφυσικές ικανότητες των μάγων, η στενή του σχέση με τα ζώα –τα οποία θεωρούσε συντρόφους, τα όνειρα που έκανε και τον μετέφεραν σε άγνωστους τόπους με τρόπο ανεξήγητο, πέρασε μέσα στα παραμύθια.

Λένε ακόμη πως συνέχεια...

Το σκεφτόμασταν έναν ολόκληρο χρόνο, ίσως και περισσότερο. Τα παιδιά έδειχναν να το περιμένουν όσο τίποτε άλλο. Οι συσκέψεις του Χειμώνα και η τακτική αλληλογραφία για το «πότε», το «πως» και το «τι» ολοκληρώθηκαν. Το καλοκαιρινό Camp για τα παιδιά του χωριού ήταν γεγονός. Τι χρονιά κι αυτή!

Έχουν περάσει τρεις βδομάδες περίπου από το μεσημέρι της 9ης Αυγούστου όπου όλοι μαζί, μια παρέα, ξεκινούσαμε μια μικρή «εναλλακτική» περιπέτεια στη φύση της Βωλάξ. Προχτές, συναντήθηκα με τον Νίκο και τα παιδιά και μου έδωσε τις φωτογραφίες από αυτό το διήμερο. Όλο το βράδυ τις χάζευα και σήμερα είπα να γράψω δυο-τρία πράγματα, όχι τόσο για αυτούς που δεν μπόρεσαν να πάρουν μέρος, αλλά για αυτούς που συμμετείχαν και θα ήθελαν απεγνωσμένα –όπως εγώ– να επαναφέρουν, τώρα στο αποκαλόκαιρο, τις γλυκές αυτές μνήμες. συνέχεια...

Δεν έχουν περάσει παρά λίγες μόνο ημέρες, από τις 14 Αυγούστου 2011, που όλοι μαζί συμμετείχαμε στην 1η γιορτή για τα παιδιά του χωριού (και όσους νιώθουν παιδιά)! Στην γιορτή αυτή θα αναφερθούμε σύντομα με κείμενα και φωτογραφίες. Για την ώρα, σας δίνουμε –όπως και πέρυσι– τα γραπτό υλικό που χρησιμοποίησαν οι δύο ομάδες για την πρώτη φάση του παιχνιδιού: το Κυνήγι του Θησαυρού! 

1o πεδίο: Παπαδικό (Χωρισμός ομάδων / Οδηγίες / Κραυγή / Σημαίες)

συνέχεια...



 

Ενας απολογισμός της 1ης Γιορτής Για τα Παιδιά της Βωλάξ

Με μεγάλη επιτυχία - πράγμα που θα κρίνουν τα παιδιά - ολοκληρώθηκε η 1η γιορτή για τα παιδιά του χωριού. Γράφουμε εδώ έναν απολογισμό, μαζί με μια πιο αναλυτική παρουσίαση για όσους το ζητήσατε.

Η ιδέα

Η ιδέα ήταν να συνεχίσουμε το περσινό παιχνίδι θησαυρού, αλλά αν γίνεται να το εμπλουτίσουμε. Είχαμε πολλές ιδέες που περιελάμβαναν μεταξύ άλλων ομαδικά παιχνίδια και βραδυνή πυρά. Καταλήξαμε σε ένα διευρυμένο παιχνίδι θησαυρού, όπου σε κάθε σταθμό (εκεί δηλαδή που σε πάνε οι οδηγίες από το προηγούμενο χαρτάκι) υπήρχε και κάποιο παιχνίδι.

Δώσαμε έμφαση στο να περάσουν τα παιδιά από μέρη που δεν ήξεραν, όπως το παλιό μονοπάτι προς Καλαμάν. Επίσης, προσπαθήσαμε να έχουμε παιχνίδια ταιριαστά ως προς το χωριό, όπως σφεντόνες, νεροπίστολα κλπ. Ακόμα βάλαμε βαθμολογίες στο παιχνίδι, για να κερδίζει η ομάδα που συμμετείχε πιο πολύ, όχι αυτή που βρήκε τον θησαυρό πρώτη. Αυτό έδωσε κίνητρα στις ομάδες να προσπαθούν μέχρι τέλους.

Η εκτέλεση

Μαζευτήκαμε όλοι στην αυλή της εκκλησίας κατά τις 5-μιση το απόγευμα. Βγάλαμε κλήρο για να σχηματιστούν οι δύο ομάδες των παιδιών. Οι ομάδες είχαν στην διάθεσή τους λίγη ώρα για να βρούνε αρχηγό, όνομα, την κραυγή τους και να ζωγραφίσουν την σημαία τους.

Οι ομάδες ήταν οι Πειρατές της Αστραπής και οι Βωλέξ. Οι κραυγές που έβγαλαν ήταν: 

Τρέμετε όλοι επί της Γης,
ερχονται οι Πειρατές της Αστραπής!
Τρεξ, τρεξ, τρεξ,
είμαστε οι Βωλέξ!

Μόλις οι ομάδες ήταν έτοιμες, φώναξαν τις κραυγές τους και ξεκίνησαν! συνέχεια...

«Πριν από δυόμιση αιώνες συνέβη ένα περίεργο γεγονός στο χωριό! Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει μπορέσει να το εξηγήσει! Όλοι εσείς, χωρισμένοι σε δύο ομάδες, θα πρέπει να ανακαλύψετε τι συνέβη εκείνη την περίεργη νύχτα, αφού ακολουθήσετε ακριβώς το ίδιο μονοπάτι με αυτό που πάτησαν οι ήρωες αυτής της μυστήριας και ανεξήγητης ιστορίας».

40 ημέρες έμειναν μέχρι να πραγματοποιηθεί η "Πρώτη Γιορτή για τα Παιδιά του Χωριού Βωλάξ", και φαίνεται ότι ήρθε ο καιρός να πούμε κάποια πράγματα παραπάνω για το μεγάλο αυτό γεγονός!συνέχεια...

Τελευταίες πληροφορίες για την γιορτή των παιδιών!

«Πριν από δυόμιση αιώνες συνέβη ένα περίεργο γεγονός στο χωριό! Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει μπορέσει να το εξηγήσει! Όλοι εσείς, χωρισμένοι σε δύο ομάδες, θα πρέπει να ανακαλύψετε τι συνέβη εκείνη την περίεργη νύχτα, αφού ακολουθήσετε ακριβώς το ίδιο μονοπάτι με αυτό που πάτησαν οι ήρωες αυτής της μυστήριας και ανεξήγητης ιστορίας». 

40 ημέρες έμειναν μέχρι να πραγματοποιηθεί η "Πρώτη Γιορτή για τα Παιδιά του Χωριού Βωλάξ", και φαίνεται ότι ήρθε ο καιρός να πούμε κάποια πράγματα παραπάνω για το μεγάλο αυτό γεγονός! συνέχεια...

Σας δίνουμε όλα τα στοιχεία από το καλοκαιρινό κυνήγι θησαυρού που έγινε στο χωριό τον Αύγουστο του 2010.

Μαζέψαμε το γραπτό υλικό, που χρησιμοποιήθηκε στο 1ο κυνήγι θησαυρού, και σας το παρουσιάζουμε κατ' αποκλειστικότητα. Το χαρτάκι #0 απαγγέλθηκε δυνατά και στις δύο ομάδες για να μπορούν να ξεκινήσουν, ενώ, το χαρτάκι #15 διαβάστηκε στους νικητές για να καταλάβουν όλη την ιστορία. Να πούμε ό,τι έχουμε παραλείψει τον κώδικα των Ντάντα Ούρκα (που μπορείτε να βρείτε στο θέμα με τους κώδικες), για να μη μπερδευτεί κανείς. συνέχεια...

Επιστημονικά η φωτογραφία είναι η αποτύπωση του φωτός. Είναι όμως και έκφραση• είναι η καταγραφή της όρασής μας• και ότι έχουμε βιώσει θα μπορούσε να καταγραφεί. Μερικές φορές μπορεί να είναι και ντοκουμέντο: να δείχνει για παράδειγμα το Πρώτο Κυνήγι Θησαυρού που έγινε στο χωριό Βωλάξ, το καλοκαίρι του 2010.

Οι οκτώ εικόνες της Εύας Καλούδη δεν αποτελούν μόνο ένα ντοκουμέντο. Είναι και ένα μικρό δείγμα ότι η φωτογραφία μπορεί να λειτουργήσει και ως μέσο μνήμης. Μνήμη για όλους εμάς που ζήσαμε και ευχαριστηθήκαμε αυτό το παιχνίδι. Στο τέλος μάθαμε ότι ο μεγαλύτερος θησαυρός είναι ότι μπορέσαμε και επικοινωνήσουμε, όλοι εμείς, που μένουμε στον ίδιο τόπο, και δεν γνωρίζαμε –μέχρι εκείνη την ημέρα– τα ονόματα όλων των κατοίκων του. Θησαυρός ήταν, φυσικά, η συμμετοχή όλωςν των παιδιών του χωριού από 2.5 μέχρι 78 χρονών! συνέχεια...

Πάντα είχαν ενδιαφέρον οι ιστορίες–θρύλοι για πειρατικούς θησαυρούς κρυμμένους σε σπηλιές δίπλα στο κύμα· για ναυάγια πλοίων που, φορτωμένα με χρυσό και ασήμι, βουλιάζουν από τον κακό καιρό του Αιγαίου...

Οι ληστές και οι πειρατές προτιμούσαν να απαλλαγούν σύντομα από τα πολύτιμα φορτία τους και έτσι επέλεγαν να τα κρύβουν σε πιο... εύκολα αλλά ταυτόχρονα δυσπρόσιτα σημεία, όπως χαράδρες, πηγάδια ή σπηλιές.

Υπάρχουν ιστορίες με κλεμμένα γρόσια από την τουρκοκρατία ή κρυμμένες αγγλικές λίρες από την περίοδο της γερμανοϊταλικής κατοχής που έθαψαν οι χωρικοί στα χωράφια και τα βουνά για να τις γλυτώσουν. Πολλούς θησαυρούς άφησαν οι Τούρκοι πριν φύγουν από την Ελλάδα. «Το αγαπημένο τους... χρηματοκιβώτιο ήταν το καζάνι και σπανιότερα το πιθάρι. Έκρυβαν τους θησαυρούς τους χρησιμοποιώντας σαν δόλωμα ένα μικρότερο δίπλα του και σε μικρότερο βάθος, ώστε όποιος τον έβρισκε να σταματούσε εκεί. Τα σημάδια τους ήταν η στάχτη, τα κάρβουνα και ο ασβέστης, μια και το πέρασμα του χρόνου δεν αλλοιώνει αυτά τα υλικά». [Τα Νέα, 2007] συνέχεια...